"Wij hebben bijna veertig jaar een hengstenhouderij", begint André Jurrius (44), inmiddels de tweede generatie Jurrius die Stal Nieuwmoed runt. "Er is al een nieuwe generatie, maar mijn kinderen zijn pas drie en vijf jaar." Van oudsher bevolkten New Forest pony's de stallen, maar al zeker vijfentwintig, dertig jaar ook diverse Welsh pony's. "We begonnen met een sectie B hengstje, verder hadden we alleen NWR-hengsten. A'tjes en B'tjes zijn leuk, maar met het iets grotere kom je verder. Er is meer belangstelling voor vanuit de sport en de handel, dat is voor ons belangrijk. Als het een hobby is, dan mag het geld kosten. Als je er zoals wij van moet leven, dan is het leuk als je eraan verdient. De New Forest pony blinkt meer uit in het springen en de Welsh pony meer in de dressuur, uitzonderingen daargelaten. De New Forest is cool in het hoofd en voor een kind sneller klaar om op te rijden. Met een Welsh pony, waar meer bloed in zit, moet je geduldiger zijn. Ze hebben meer het gouden draadje en zijn chiquer en lichtvoetiger. Welsh pony's hoeven niet fantastisch te zijn in springen én dressuur.  Maar een kinderpony, wat de NWR toch is, moet een simpel sprongetje kunnen maken. Zodat kinderen die met hun pony's een dressuurproefje rijden op een wedstrijd, omdat ze er toch zijn, ook een L- of M-parcours kunnen springen", meent Jurrius. "De ponyhandel gaat ook nu gewoon door, paarden zijn veel moeilijker kwijt te raken. Ik was pas op een wedstrijd, daar waren zoveel kinderen met hun pony's. Ik wist niet wat ik zag, de ponysport leeft, maar ik ben wel een beetje angstig met betrekking tot de ponyfokkerij. De oudere garde valt weg, de jeugd denkt toch meer aan sport." 

Tevreden klanten
"Eén van onze eerste Welsh-hengsten was Leuns Veld's Elegant, qua exterieur niet de opvallendste, maar wel een pony met een enorme instelling, die goed was in springen en dressuur. We hadden ook Kompas Marco, geen stempelhengst, maar wel een fijn beestje en  Verona's Bo-Gi. Goldwind Empire's Design was ook een hele fijne pony,  al was hij maar kort bij ons. Toen Orchard Boginov als jonge hengst uit de wei kwam, leek hij beter dan Empire's Design. Ik had kopers voor Empire's Design, zodoende ging hij naar Amerika. Ver weg, zodat je er zelf geen concurrentie van hebt. Hij heeft het daar  goed gedaan, deze kopers kwamen vaak terug. Daar merk je aan of je  klanten tevreden zijn, Dan hebben ze vertrouwen in je en dat is plezierig zaken doen. Orchard Red Prince is een fenomeen. Hij is zeer goed in springen, maar wordt op dit moment in het Z dressuur bij de paarden uitgebracht. Hij is heel cool, terwijl de meeste Welsh-hengsten rillig zijn. Red Prince en  Boginov hebben al naam gemaakt en gaan hun stempel zetten", voorziet Jurrius. "We fokken zelf ook hengsten op, dit jaar hebben we een Boginov en een Red Prince. We hebben in het verleden veel hengsten gehad, die naar de verrichting mochten, uiteindelijk slaagden er een stuk of tien. Het is een lange weg, ze kunnen op verschillende dingen worden afgekeurd. We geloven echt in een hengst als we hem naar het verrichtingsonderzoek brengen, want het is toch zonde van het geld als een hengst het niet haalt."

Sportprestaties tellen mee
"Het is ons doel om met onze dekhengsten de top in de sport te bereiken. Stel dat het qua dekkerij met een hengst wat moeilijker wordt, dan kun je hem kwijt, omdat een goede sportpony is. Alleen dekkerij vind ik niks, tot een jaar of tien moeten hengsten zeker de sport in, voor oudere pony's geldt dat natuurlijk niet. . We hebben daarvoor een vaste kring met amazone's, zoals onze nichtjes en kennissen uit de buurt. Watermill's Falcon wordt nu zes jaar en springt in het Z. Dat vind ik fantastisch, dat ik dat over een hengst tegen mijn klanten kan zeggen. Op de vraag of het stamboek genoeg rekening houdt met de hengstenhouder, reageert Jurrius met: "De ene keer wel, de andere keer niet. Er zijn hengsten goedgekeurd, waarvan de bloedopbouw, met name de moederlijn niet goed genoeg is, daar moet de foktechnische commissie beter op in spelen. De fokkers doen zoveel goed werk, dan kun je het niet maken om hengsten uit eenvoudige moeders en grootmoeders, die ternauwernood stamboek zijn goed te keuren. Je moet de resultaten die op de keuringen behaald zijn hooghouden. Sportprestaties tellen ook mee. Als een merrie of een familielid daarvan op hoog niveau in de sport uitgebracht is, moet dat zeker meegenomen worden. Het is belangrijk dat bestuursleden luisteren naar mensen uit de praktijk, dan kunnen de mensen die graag vergaderen, zorgen voor beleid."

Hengstenkeuring
"Voor ons is het belangrijk dat er handel is, een veiling organiseren kan door tegenvallende prijzen ook een negatieve uitwerking hebben. Het stamboek moet zorgen dat fokkers mooie pony's fokken, dan loopt het vanzelf. Er is gelukkig veel vraag naar onze pony's en dat komt ook door de goede naam van het Welsh stamboek. Buitenlanders komen van ver naar de hengstenkeuring. Er is altijd veel publiek en er hangt een goede sfeer. De organisatie maakt er een feest van, dat is belangrijk want dan creëer je een familiegevoel. Ze kleden de accommodatie mooi aan en er zijn veel huldigingen, leuke prijzen, mooie linten en bekers. Bovendien doen we de laatste tien jaar leuk mee, dat is zowel voor ons als voor onze klanten heel goed", besluit Jurrius.

(Rosan Wilts voor www.welsh50.nl, overname zonder bronvermelding niet toegestaan)

"Ik denk dat ik wel dertig, vijfendertig jaar lid ben van het Welsh stamboek", meent Bouw (78). "Door mensen die al in deze wereld actief waren, ben ik met de Welsh pony in aanraking gekomen. Het zit wel in het bloed, mijn opa was een paardenman. Toch ben ik niet met paarden en pony's opgegroeid en mijn kinderen moeten er ook niks van weten. Ik heb ooit eens een shetlander gekocht, gewoon voor de lol. Die heb ik geruild tegen een Welsh A'tje, daarna had ik vooral de NWR. Ik heb er altijd veel tijd ingestoken en ben helemaal gek van Welsh pony's. Nog steeds, ik ga overal heen en ik sla geen keuring over." Wim van Bemmel koos Dirk Bouw uit voor dit interview omdat de Puttenaar al jaren lid van het stamboek is en zeer succesvol is geweest in het opfokken van hengsten, die goedgekeurd werden. De hengsten Ponny's Power Naughty Boy, Valentino, Ponny's Power Darling Boy, Vita Nova's Hanassie, Vita Nova's Golden Boris, Pitchwood Moonshine,  Speycksbosch Nelson, Orchard d'Avranche, Aester el Nino en De Goede Ree's Now or Never vormen een indrukwekkende opsomming.

Opfok
"Hoe lang ik al jonge hengsten opfok, weet ik niet meer precies. Ponny's Power Naughty Boy was de eerste die ik goedgekeurd kreeg. Valentino heb ik zelf gefokt net als Ponny's Power Darling Boy, die in Zweden staat. Aester El Nino heeft het heel goed gedaan, hij is naar Amerika verkocht en daar hebben ze hem gecastreerd, de sukkels! Ik ben met Wim van Bemmel veel naar Engeland geweest, daar hebben we met zijn vijven Pitchwood Moonshine gekocht. Bovendien werden Valentino, Vita Nova's Hanassi en Orchard d'Avranche kampioen op de Hengstenkeuring. Ik kocht elk jaar twee veulens. In het begin fokte ik ze op bij Van Drie in Putten, later bij Wim van Bemmel. 's Zomers liepen ze op de dijk in Groningen, altijd met zijn tweeën of met zijn drieën. Niet meer, want ik wilde ze goed in de gaten kunnen houden. Als je de pony's in een koppel jaagt, krijg je problemen, dan vreten ze onder andere de staarten aan en dat wil ik niet. Ik liet ze klaarmaken door Jan van Drie. Ik kende hem al toen hij nog als kleine jongen op zijn pony reed en nu is het een groot vakman. Zodra de hengsten goedgekeurd waren, verkocht ik ze, de meeste direct op de Hengstenkeuring. Ik heb nu nog wel een hengst in opfok, maar het is allemaal wel wat minder geworden. Ik ben een dagje ouder geworden en mijn vrouw is overleden." 

Ras, correctheid en moederlijnen
"Men zegt dat ik er veel verstand van heb, maar ik weet niet waar het aan ligt, er komt ook een stuk geluk bij kijken", stelt Bouw. "Als ik een pony bekijk, dan moet het op het eerste gezicht goed zijn. Als je dan al twijfelt, dan moet je er van blijven, dat vind ik tenminste. Ik ben een rasfokker, een Welsh pony hoort mooi te zijn en moet echt ras hebben. Ze moeten natuurlijk correct gebouwd zijn en goede bewegingen hebben. Ik kijk bovendien bij het kopen naar de stammen waaruit ze komen. Hun moeders moeten merries zijn die bovenaan op de keuring hebben gestaan. Ik heb voorkeur voor bepaalde bloedlijnen, bijvoorbeeld die van de Orchard stud, de Vita Nova stam, van Piet Bokje uit Ulrum, de Kleef's-fokkerij, de Kooihúster-fokkerij, Stal Leuns Veld, Stal Bijsterhof en Stal Speyksbosch", somt Bouw op. "Maar ik had zelf ook fokmerries, ik had Sheila, de moeder van Conquistador, daar heb ik Darling Boy en Valentino uit gefokt. Moederlijnen en ras, dat vind ik belangrijk bij hengsten", vat Bouw samen.

De fokker maakt het zelf uit
Bouw denkt niet dat het Welsh stamboek meer zou kunnen betekenen voor een hengstenopfokker of de hengstenhouder. "Nee, dat geloof ik niet. De fokker maakt het zelf uit. Soms was er een goede hengst en dan gebruikte de fokker hem niet voor zijn merries, dat gold voor meerdere goedgekeurde hengsten. Vita Nova's Hanassie is weinig gebruikt, maar afgelopen jaar voerden wel vijf nieuw goedgekeurde hengsten zijn bloed. Dus je kan als stamboek je beleid uitstippelen zoals je wilt, de fokker maakt het uiteindelijk uit. Het Welsh stamboek kan op zich zelf weinig doen om de kwaliteit van de hengsten te verbeteren. De kwaliteit hangt onder meer af van de hengstenkeuringscommissie en de jury die keurt op de merriekeuringen. Ik ben wel van mening dat je niet meer hengsten dan nodig is een kans moet geven en je echt moet beperken tot de besten. De kwaliteit moet voorop staan, de hengsten moeten rasuitdrukking, correctheid en goede bewegingen hebben. De jury moet het ras goed bewaken, want ras kwijt is alles kwijt."

Super sfeer en betere pony's
"Overal is weleens wat, maar de sfeer bij het Welsh stamboek is super. Aan de ene kant is er in de loop der jaren niks veranderd, aan de andere kant zijn de pony's wel veranderd. Ze voeren nu meer bloed, vroeger was dat Arabisch volbloed, daarna meer Engels Volbloed. Het heeft wel bijgedragen aan de beweging en het springen. Nu hebben we mooiere pony's en ze zijn rijtypischer geworden. Zoals gezegd ben ik met Wim van Bemmel naar Engeland geweest, daar is de NWR sowieso kleiner. In Nederland keuren we toch anders en kijken we anders tegen de pony's aan. Wat betreft de NWR hebben wij in Nederland veel betere pony's", stelt Bouw tot slot vast.

(Rosan Wilts voor www.welsh50.nl, overname zonder bronvermelding niet toegestaan)

In dit jubileumjaar publiceren we een aantal artikelen op de site Welsh50.nl. Diverse personen uit de historie van 50 jaar Welsh pony's en cobs in Nederland, komen aan bod om hun licht te laten schijnen over hun ervaringen met de Welsh en het stamboek. De heer Crébas begon deze reeks en gaf het woord aan Gerrie Seldenrijk-Rooken. Vervolgens vertelde Ab Barneveld zijn verhaal en hij koos op zijn beurt voor de familie van der Zalm. Gosewien van Klaarbergen-Van der Zalm wilde graag de ervaringen horen van de familie Fokker.

De kinder Fokker namen ook deel aan de Welsh 50 Gala Night - 'Around the World!'(FOTO)

Rineke en Richard Fokker uit Veen hebben vier kinderen en hun leven draait om pony's en paarden, met recht kan deze familie een ambassadeur van de Welsh pony genoemd worden. "Bij mij speelt de Welsh pony vanaf mijn vroegste jeugd een rol in mijn leven. Mijn man is geen paardenman van huis uit, maar is inmiddels wel een "Welsh man" geworden. Het is hobby voor ons, maar we zijn wel heel gedreven. Thuis trainen is leuk, maar het is ook leuk om als gezin op pad te gaan", steekt Rineke Fokker enthousiast van wal. "Ik ben altijd gek van de Welsh pony geweest en heb heel veel gereden, daarna kwamen de paarden. Maar toen de kinderen geboren werden, kwamen de Welsh pony's weer in beeld. De kinderen zijn alle vier begonnen op Calimero, ze is bij ons gekomen toen Rachell twee was. Nu is Calimero inmiddels achtendertig en ze is nog steeds bij ons, het is een hele prettige, fitte en gezonde merrie."

Momenteel brengt de dertienjarige Rachell de goedgekeurde NWR-hengst Orchard Boginov uit en de elfjarige Reece start de NWR'er Hogewald's Naziri. De negenjarige Runa rijdt met Bolletje en de zevenjarige zoon Raven met Calimero, beide pony's zijn A'tjes. "De twee oudsten starten internationaal. Rachell zat bovendien op elfjarige leeftijd al in het A-kader. Reece maakte in oktober haar internationaal debuut in Oostenrijk en ze werd knap vierde. Rachell eindigde daar met Orchard Boginov op de tweede plaats. Runa werd dit jaar reservekampioen op de Hippiade in het M2, Raven zit haar al van Bolletje af te kijken, voor Runa staat inmiddels Royal Beauty, een sectie B pony klaar. Dressuursport vinden ze het einde, de meiden zijn allemaal zo jong op hoog niveau gekomen, dan komt het niet meer van springen in wedstrijdverband. Raven zie ik wel aan springen of eventing doen, maar hij wil ook een passage en een piaffe kunnen, dus... . Op dit niveau is de dressuursport praktisch gezien en qua tijd bovendien niet meer met de springsport te combineren. Dat wil niet zeggen dat de pony's het nooit doen, de hindernissen staan er. Het is goed om de ruggen van de pony's los te maken en het is goed voor de zit van de kinderen."

Fokkerij en sport
"Wij fokken zelf niet met Welsh pony's, de sport staat centraal en het is voor ons moeilijk met fokkerij te combineren. Er zijn bovendien veulentjes genoeg en we hebben goed contact met de familie Jurrius, dus er zijn veel kansen om aan goede veulens te komen. Als we op zoek gaan naar een pony, dan moet hij absoluut mooi zijn, we moeten er namelijk elke dag naar kijken. Karakter is belangrijk: er moeten bij wijze van spreken kinderen onder een Welsh pony door kunnen lopen, bij Orchard Boginov lopen er ook kleine kinderen zonder problemen omheen. Opleiden kunnen we wel, maar de pony's moeten ook van nature wat in huis hebben. Een mooi plaatje is niet genoeg, we letten heel erg op beweging, achterbeengebruik, souplesse en ruggebruik.  We hebben de goedgekeurde hengst Orchard Boginov staan, in die zin zijn we met fokkerij bezig en voelen we ons betrokken bij het stamboek", benoemt Rineke de band die de familie heeft met het NWPCS. "Bovendien zijn wij met de Welsh cup en het Welsh Event altijd in beeld. Het is zeer plezierig te merken hoe trots ze zijn op de pony's en onze kinderen. Op de keuringen zou de rol voor de jeugd groter mogen zijn. Met alle respect voor de organisatie, maar de gebruiksrubrieken zouden beter op elkaar afgestemd moeten worden en men moet de jeugd stimuleren om zelf de pony's voor te brengen. De afstand tussen het stamboek en de jeugd is best groot, zo zou je ze meer betrekken en spelenderwijs kunnen informeren over fokkerij."

Prestatie en informatie
"Als je kinderen met paarden wil leren omgaan, dan is de Welsh de beste pony van de wereld. Op een Welsh pony kan je niet ongeoorloofd zitten rossen, je moet hem met respect behandelen en dan krijg je ongelooflijk veel respect terug. Ze hebben een enorme wil to please, ze blinken uit in werklust en in beweging. Ze zijn heel eerlijk, heel zuiver", beschrijft Fokker het ras. "New Foresters zijn ook fijne pony's, zeker voor het springen, maar ze missen, uitzonderingen daargelaten, het gouden randje. De Deutsche Reitpony springt er internationaal uit, maar daar zit veel Welsh pony bloed in. Het zijn hele stabiele pony's  met haast paardachtige bewegingen in tegenstelling tot de beweging van de Welsh pony. De Welsh pony is niet altijd simpel, we hebben best pittige apparaten op stal. Het zijn geen doetjes, maar ze zijn wel goudeerlijk en dat is het belangrijkste. Zoals ik het kan bekijken, al heb ik er niet heel veel zicht op, wordt er stap voor stap in de hengstenselectie ook meer rekening gehouden met de sport."

"We moeten toch hengsten hebben die kinderen voor de sport brengt en niet alleen kampioenen aan de hand levert. Welsh pony's zijn gebruikspony's, aan alleen een mooi plaatje heb je niks, hij moet willig zijn om te werken. Het stamboek moet zorgen dat er gelegenheid is om goed presterende pony's te fokken, daarbij is presentatie en promotie belangrijk. De hengsten moeten door het stamboek goed op de kaart worden gezet, ze moeten de fokker informeren over de prestaties van de hengsten. Je kan van de fokker niet verwachten dat hij dat allemaal weet van elke hengst. Daarin heeft de ponyfokker het moeilijker dan de paardenfokker, die wordt namelijk veel beter geïnformeerd door het KWPN, terwijl het voor de fokker van pony's minstens zo belangrijk is te weten hoe de hengsten presteren", aldus Rineke Fokker. 

(Rosan Wilts voor www.welsh50.nl, overname zonder bronvermelding niet toegestaan)

In dit jubileumjaar publiceren we een aantal artikelen op de site Welsh50.nl. Diverse personen uit de historie van 50 jaar Welsh pony's en cobs in Nederland, komen aan bod om hun licht te laten schijnen over hun ervaringen met de Welsh en het stamboek. De heer Crébas begon en gaf het woord aan Mevrouw Gerrie Seldenrijk-Rooken. Vervolgens vertelde  Prof. Dr. Ab Barneveld zijn verhaal en hij koos op zijn beurt voor de familie van der Zalm. In dit artikel komt Gosewien van Klaarbergen-van der Zalm aan het woord, de dochter van Wim en Jo van der Zalm, oprichters van de Orchard Stud.

Gosewien van Klaarbergen-van der Zalm (46) vertelt over de aankoop die de basis legde voor de Orchard Stud. "Toen ik elf was kochten mijn ouders een pony voor mij en mijn oudste broer. Het was een heel klein beestje, waarvan werd gezegd dat het een Welsh A was. Mijn broer en ik groeiden zo hard, dat we aan een grotere pony toe waren. Mijn vader was iemand die sowieso graag met fokkerij bezig was, hij fokte onder andere ook konijnen, dus besloot om maar gelijk een goede Welsh K merrie te kopen. Een goede en bekende fokker in die tijd was mevrouw Van Voorst tot Voorst. Zij had palomino's, maar wilde aan niemand verkopen. Het klikte echter tussen haar en mijn vader, hij kocht van haar een merrie. Op de keuring behaalde de merrie een tweede premie, ze was niet ingevlochten en niet keuringsklaar, we hadden er toen duidelijk nog geen verstand van." Maar de familie van der Zalm leerde snel en een jaar later werd deze Upperten Golden Jeanne nationaal kampioene, bovendien is deze aankoop de stammoeder van de Orchard Stud. 

Strenge selectie
In januari zijn de laatste merries vanuit Rossum naar Willem en Gosewien van Klaarbergen in het Limburgse Wellerlooi gegaan."We fungeerden al jaren als een soort satellietstal, dan kwam mijn vader hier en dan keek hij alsof de pony's van hem waren. Fysiek is het nu voor hem niet meer mogelijk om zelf pony's te houden, maar we kiezen samen nog de hengsten uit en dat vind ik geweldig. Wat ik geleerd heb van mijn vader is het selecteren, niet doorgaan met een dier, waarvan het type niet past in ons fokkerijbeleid. Op het moment dat de jury een dier systematisch niet ziet zitten, dan moet je soms afscheid nemen en dat is het meest pijnlijk. De jury heeft uiteindelijk gelijk, als je echter zelf ook systematisch streng selecteert dan overkomt je dat steeds minder. Aan de ene kant voer je qua fokkerij je eigen beleid, maar vanuit het stamboek vindt er ook een belangrijke selectie plaats en dat is onder andere via de Hengstenkeuring. Daar wordt zeer streng geselecteerd; van de vijfenvijftig aangeboden NWR-hengsten, er een handvol doorsturen naar het verrichtingsonderzoek dat noem ik streng. Helaas worden de NWR's vaak al op jonge leeftijd vlot naar het buitenland verkocht en dat beperkt de keuze in bloed. Gelukkig worden de laatste jaren meer hengsten voor het verrichtingsonderzoek aangewezen. Dat is goed voor de bloedspreiding en voorkomt een smalle bloedbasis." 

Sport en karakter
Een aantal door de Orchard Stud gefokte goedgekeurde hengsten presteren of presteerden in de sport op hoog niveau, bijvoorbeeld Orchard d'Avranche, Orchard Boginov en Orchard Glasnost. "Natuurlijk de NWR, de Nederlandse Welsh Rijpony fok je voor de sport, de nationale of internationale spring-en dressuursport, dat is waar je het voor doet. Sinds een paar jaar lopen door ons gefokte hengsten in de top mee, dan hoop ik dat wij dat niveau van mijn ouders vast kunnen houden. Maar niet alleen de topsport, ook de betrouwbaarheid telt. Ik verkoop alleen dieren als ze super braaf zijn, het zijn toch kinderpony's. Wij doen heel veel met onze dieren, we gaan ook met veulens, enters en twenters naar de keuring. Dan staan ze met drie jaar al in de hand en dat is heel goed voor het karakter. Ik vind de aantallen op de keuring op de rubrieken enters en twenters erg mager, het is voor ons ook heel veel werk. Het is arbeidsintensief om met zoveel naar de keuring te gaan, maar het trainen en het mak maken is ontzettend leuk. Ik steek daar heel veel tijd in en verkoop zodoende alleen betrouwbare dieren, daar steek ik mijn handen voor in het vuur. Sommigen kiezen ervoor hengstveulens in koppels te houden bijvoorbeeld op de klei in Groningen. Dit is goed voor de ontwikkeling van het karakter van de hengsten in een groep, maar ik vraag me af of dat goed is voor de betrouwbaarheid, kun je dan nog wel spreken van een kinderpony?", vraagt Van Klaarbergen-Van der Zalm zich af. "Wat ik erg goed vind zijn de rubrieken voor jonge voorleiders, een goed idee zou volgens mij ook zijn als de jeugd jonge dieren zou voorbrengen. Daar zou niet alleen een keuringselement, maar ook een verrichtingselement aan vast kunnen zitten. Bijvoorbeeld door de dieren langs een slalom of over een cavaletti te laten geleiden, zo leren de pony's en de kinderen hoe ze met elkaar om moeten gaan."

Betrokkenheid
"Ik denk dat het NWPCS een betrouwbaar en stabiel verenigingsverband is, waar ik mij bij thuis voel. De organisatorische graad van de regionale en nationale evenementen vind ik erg goed. Ik merk dat het in de verkoop, met name internationaal een toegevoegde waarde heeft als een pony bij het NWPCS geregistreerd is. Momenteel ben ik vooral indirect betrokken, mijn man Willem van Klaarbergen is voorzitter van de foktechnische commissie. Daardoor krijg ik toch een hoop te horen over discussiepunten en vergaderingen. Vanwege mijn werk zet ik mij momenteel niet in in bestuurlijk opzicht. Als ik meer tijd heb voor verenigingswerk, dan denk ik zeker aan het stamboek. Een volgende generatie in de familie Van Klaarbergen-Van der Zalm is inmiddels aanwezig, maar of die zich gaat bezighouden met Welshfokkerij is onzeker. "Eén van onze vier kinderen heeft er zeker belangstelling voor, maar die moet eerst nog de middelbare school afmaken. Het zou heel mooi zijn, want de jeugd heeft de toekomst."

(Rosan Wilts voor www.welsh50.nl, overname zonder bronvermelding niet toegestaan)

Wim van Bemmel (1936) is ook iemand die binnen het NWPCS al jaren actief is. Vanaf mei 2002 heeft hij zitting in het hoofdbestuur, daarvoor zat Van Bemmel acht jaar in de foktechnische commissie en in de jaren zeventig was hij secretaris-penningmeester in het toenmalige hoofdbestuur. "Ik had de portefeuille fokkerij, het laatste jaar heb ik mij bezig gehouden met het jubileum en de externe betrekkingen. In april ga ik uit het bestuur, dan is het genoeg geweest", stelt Van Bemmel. "Daarnaast heb ik kort in het bestuur van het Koninklijk Fries Paarden Stamboek gezeten en ik ben voorzitter van de Koepel Fokkerij, daar zijn alle  paarden- en ponystamboeken in vertegenwoordigd, plus de ezels. Vanuit de Koepel Fokkerij heb ik ook zitting in de Sectorraad Paarden. Ik heb van thuis meegekregen, dat je je naast het werk ook in moet zetten voor kerk, staat en maatschappij. Tot mijn pensioen was ik directeur van een onderneming met honderd man personeel; ik ben een mensen-mens, het omgaan met mensen is voor mij erg belangrijk. Het leuke van de paardenwereld is dat je daarin contact hebt met Jan met de pet en de grootste zakenman, maar die verschillen vallen allemaal weg omdat het om de pony's en paarden draait."

Gouden randje
De Welsh pony kwam min of meer toevallig in het leven van Van Bemmel. "Een vriend vroeg of ik mee ging naar de markt in Hedel, gewoon voor de lol. Ik was wel op zoek naar een pony, maar had mij er nog niet in verdiept, ik zocht gewoon een mooie pony. Die pony die ik kocht bleek een Welsh te zijn. Eerst fokte ik met A'tjes, later met de sectie B en in 1983 ben ik met rijpony's van de sectie K, nu NWR begonnen. Uit Vita Nova's Nancy heb ik van verschillende vaders drie goedgekeurde zonen gefokt. Speyksbosch Nando, Speyksbosch Nelson en Speyksbosch Naturel", noemt Van Bemmel een aantal van zijn fokkerijsuccessen. "Het gouden randje van de Welsh pony is voor mij de uitstraling. Daarnaast zijn het kwalitatief goede pony's met een goede gezondheid. Wij kijken ook naar gezondheid bij stamboekopname, er is altijd een veterinair aanwezig. De Welsh pony  is de diamant onder de pony's, dat bedacht Topie Moerkoert destijds en dat is nog steeds zo." Voor Van Bemmel waren het vijfentwintig- en vijftigjarige bestaan van het stamboek de hoogtepunten. "Het vijfentwintigjarige jubileum was een daverend succes met ik weet niet hoeveel pony's, maar het Welsh Event was ook een succes. Ik zou zeggen, verbeter het maar eens, probeer het maar eens te evenaren. Je moet niet vergeten dat mensen tegenwoordig verwend zijn in hetgeen ze voorgeschoteld krijgen. Inmiddels heb ik al mailtjes ontvangen van juryleden uit Engeland om ons te bedanken. Het mooiste vond ik de opening van de internationale dag, waarin onze voorzitter de ring binnen kwam rijden in een koets. We weten natuurlijk allemaal wat er aan de hand is; ik en ook de andere bestuursleden waren er emotioneel van."

Liefhebberij blijft
"Ik zat destijds met mensen van het eerste uur in het bestuur en heb inmiddels generaties aan mij voorbij zien trekken", blikt Van Bemmel terug. "Ik heb nog samengewerkt met mensen als Wiersema, Meinardi en Van Arkel. Natuurlijk is het een en ander veranderd, mensen zijn nu veel mondiger. In het begin keken we veel af van het KWPN, maar nu zijn we een zelfstandig draaiend stamboek. Kijk, we zijn nu een vereniging met een constant aantal van 2300 leden. Ik weet nog dat we het 6000^e lid gehuldigd hadden, daarna werd het langzaam minder. Dat zie je echter in de hele paardenwereld. Bovendien, soms zie je mensen die twee jaar bezig zijn en vervolgens afhaken. Het aantal dekkingen blijft ongeveer hetzelfde, andere stamboeken hoor je daarover al klagen. Je hoort mensen wel roepen dat ze dit jaar hun merries niet laten dekken, maar dan heb je alleen die merrie in de wei en dat is het toch ook niet? Met slecht spul moet je sowieso niet verder gaan, in deze tijd zeker gaan mensen meer naar kwaliteit kijken. Op deze manier raakt het kaf er wel uit. Maar de liefhebberij blijft, dat is een ding dat zeker is."

Vereniging draait op vrijwilligers
"Wat tegenwoordig ook een grote zorg is, is dat er haast geen mensen meer te krijgen zijn. Er is nu al een vacature in het bestuur, bovendien zijn de voorzitter en ik ook aftredend. Er zijn inmiddels al ik weet niet hoeveel mensen benaderd, daarbij willen we graag verjongen. Maar jonge mensen hebben geen tijd, die zijn aan het werk. Dan kom je toch weer uit bij de gepensioneerden, want die hebben meer tijd. Het is een maatschappelijke tendens, de sport, scholen en de kerk hebben er ook last van. Een vereniging draait op vrijwilligers en dan is het toch lastig als je geen mensen kunt krijgen. Wat dat betreft mis je mensen als Hans en Topie Moerkoert of een man als Crébas, dat waren mensen die deden alles voor het stamboek. Maar dat wil niet zeggen dat de mensen nu niet betrokken zijn bij ons stamboek, want als er iets te doen is, dan zijn ze er altijd bij !"

(Rosan Wilts voor www.welsh50.nl, overname zonder bronvermelding niet toegestaan)

Op zaterdag 24 oktober zal de Nationale Welshpony Veiling worden gehouden in het KNHS-centrum te Ermelo.

De catalogus kunt u hier downloaden.

(Nieuws www.welsh50.nl)

Alle veulens en pony's die op één van de keuringen een 1^e premie hebben behaald worden zondermeer geaccepteerd.

Pony's en veulens zonder primering zullen worden beoordeeld en geselecteerd op enkele centraal gelegen locaties. Het selectieteam bepaalt of de aangeboden dieren tot de veiling wordt toegelaten. Deze selectie is gebaseerd op de kwaliteitsdoelstelling van de veiling en staat totaal los van de reguliere keuringen.

De aangeboden gebruikspony's worden onder het zadel of aangespannen gepresenteerd tijdens de veiling. Deze hoeven in principe niet geprimeerd te zijn.

(Bron: www.nwpcs.nl)

"Ik ben in 1942 geboren, als oudste van acht kinderen", begint Anneke Teunissen-Stuart. "Mijn vader hielp nog met paarden puin te ruimen na de oorlog in Nijmegen. Hij had veel met paarden en kwam ooit thuis met de mededeling dat de rijvereniging in Elst leden zocht en zo ben ik gaan paardrijden. Toen ik daarmee stopte, had ik twee paarden naar Z-dressuur en Z-springen opgeleid. In Bemmel waar wij toen woonden, woonde ook Wim Nas, destijds de grootste importeur van Welsh pony's. Begin jaren zestig ging ik met mijn vader naar Nas om pony's uit te zoeken, vanaf die tijd gingen wij naar keuringen, soms wel met een vrachtwagen vol. In 1965 ben ik getrouwd met Arnold Teunissen, ook wij gingen naar keuringen met of zonder pony's, want beiden waren we geïnteresseerd in de fokkerij. Arnold en ik werden als jonge geïnspireerde fokkers gevraagd om aspirant jurylid te worden. Onder andere Piet Meinardi van Stoeterij Buitenzorg bij ons in Bemmel leidde ons op, van hem leerde we kijken naar het totale plaatje. Hij was tevens een huisvriend van mijn ouders en zoals bekend één van de grotere juryleden bij het stamboek."

Ommezwaai
"In de zeventiger jaren ontwikkelde de sectie B zich naar een grotere pony, zodat het een betere rijpony voor kinderen zou zijn. Maar de fokkers van deze sectie vonden dat ze het gewenste type kwijt raakten en verzochten het hoofdbestuur een ommezwaai te maken. Toen werd ik gevraagd om zitting te nemen in de hoofdjury,  om de fokkerij van de sectie B te begeleiden met de ombuiging.  Het grotere type van 1,37 à 1,38 was niet meer gewild, maar het moest ook geen doorgeschoten A'tje worden. Het was toen nog groot en klein door elkaar, er zat niet echt lijn in. Op de keuring was het streven om die types uit te zoeken, die het dichtst bij het ideaal kwamen. We zijn sindsdien enorm vooruit gegaan en de sectie B staat er nu heel goed voor, ook ten opzichte van het buitenland. Bij de sectie A spreekt men nog over drie types, de sectie B is homogener. Ik heb gemerkt dat de fokkers in de sectie B een hechte club vormen. Ze zijn met zijn allen bezig een doel te bereiken en ze zijn bereid elkaar daarmee te helpen. De ombuiging is destijds vanuit de fokkers gestart, het werd niet van bovenaf opgelegd en dat geeft ook saamhorigheidsgevoel. Het was echt een mooie tijd", concludeert Teunissen. "Cees van Arkel, Jan Laemers en ik vormden een hecht juryteam. We waren goed op elkaar ingespeeld en respecteerden elkaars meningen. Ik jureerde in Denenmarken, met Jan Laemers jureerde ik in Duitsland en samen met mijn man en Piet Steegs jureerde ik in Oostenrijk. Omdat ik in de hoofdjury zat, was ik ook lid van de rijtechnische en foktechnische commissie. In 1995 ben ik gevraagd om in het hoofdbestuur zitting te nemen, daar moest ik ernstig over nadenken. Toen het bestuur geformeerd was, bleek dat de neuzen niet dezelfde richting opstonden.  Ik stopte, na voor mij twee hele zware jaren. Daarna bood men mij het erelidmaatschap aan en dat heb ik aanvaard, want dat voelde als een teken van waardering van de fokkers."  

Wakkere Welsh pony
Van die periode heb ik veel geleerd, ook door lezingen en inleidingen te houden. Desalniettemin kost een bestuursfunctie tijd en is het veel werk, daar waren de leden zich niet altijd van bewust en dat is nog steeds zo. Er was een tijd, de vergaderingen waren nog in Utrecht, dat er binnen het stamboek twee stromingen waren. In die periode ontstond de Welsh Pony & Cob Vereniging. Toen hing er een verkeerde sfeer binnen ons stamboek, maar dat is nu totaal anders. Met zoveel leden is er altijd wel iets en gaan er dingen fout, maar de sfeer is goed. Als ik terugdenk aan het Welsh Event krijg ik nog kippenvel van de mooie keuringen en de entourage. Ik was zeer onder de indruk,  voor het bestuur en de organisatie heb ik diep respect. Natuurlijk moeten we aandacht besteden aan mensen die het niet eens zijn met de gang van zaken, maar daar kunnen we niet alles voor laten vallen. Probeer de leden het naar de zin te maken en houd ze binnenboord, maar laat dat niet ten koste gaan van het fokkerijbeleid", meent Teunissen. "Er zijn altijd verbeterpunten in de fokkerij van de Welsh pony's, maar als ik jureer bij welke wedstrijd of om welke cup dan ook, de Welsh pony is altijd in groten getale in de bovenste regionen van de uitslag te vinden. Onze wakkere Welsh pony, die mooi in verhouding gebouwd is met dat aansprekende hoofdje en dat mooie oog erin!"

Sociaal contact
"Samenvattend hebben mijn man en ik veel mooie momenten met en rond de Welsh pony beleefd en die ervaringen zijn van toegevoegde waarde geweest op ons leven. Arnold is voorzitter van Oost en is schetser en chipper, ik ga altijd mee voor de administratie. Dan leer je ook veel verschillende mensen kennen, dat is het leuke ervan. Doordat mijn vader en wij veel pony's hadden kenden we heel veel mensen en doordat wij in de baan jureerden, kenden heel veel mensen ons. Dat sociale contact heeft veel betekend voor mij. Het is ontzettend fijn dat Arnold en ik deze liefhebberij delen, we lopen inmiddels al zolang mee. Vijfendertig jaar geleden ging ik nog op verzoek van het bestuur met kinderen en pony's naar de Equitana om de Welsh pony te promoten, daarbij hebben we met jubilea voor het stamboek ook verschillende dingen georganiseerd. Zelf fokken we springpaarden, die Stefan Holvast voor ons uitbrengt op wedstrijden,  daarnaast hebben we nog twee NWR-merries, voorheen sectie K's.  We zijn destijds begonnen met pony's in de sectie A, de eerste kochten we bij dierenarts van Riessen in Lunteren. Onze roans waren welbekend,  in Apeldoorn zijn we nog met een fokgroep kampioen geweest. Maar wat niet onvermeld mag blijven is dat we ook een zoon, schoondochter en twee kleindochters hebben, waar we veel van houden. Ons gezin is echt het mooiste wat ons is overkomen."

(Rosan Wilts voor www.welsh50.nl, overname zonder bronvermelding niet toegestaan)

De laatste voorbereidingen zijn in volle gang. Op het terrein van Paardensportcentrum Gert van den Hoorn wordt hard gewerkt om alles op tijd klaar te krijgen voor het hoogtepunt van het Jubileumjaar.

De entree is overigens alle dagen GRATIS!

Lokatie Welsh Event 2009:
Paardensportcentrum Gert van den Hoorn 
Asselseweg 35 
3775 KV Kootwijk

Tel: 0577-456220 / Fax: 0577-456900
www.vandenhoornkootwijk.nl

Namens het hoofdbestuur en de Jubileumcommissie willen wij u van harte uitnodigen om het Welsh Event 2009 te bezoeken.

Morgen begint het Welsh Event 2009 met de Centrale Keuring. In het middagprogramma staat er als show nog een spectaculaire estafette tussen de afdelingen op het programma.

Het totale programma vindt u natuurlijk op deze site, ook het gedetailleerde programma van de Sportdag.

Donderdag 20 augustus - Centrale Keuring
Aanvang: 8.30 uur
Kampioenskeuring: 15.00 uur

Vrijdag 21 augustus -  Sportdag
Aanvang: 8.30 uur

Zaterdag 22 augustus - Internationale keuring
's morgens: Internationale keuring (aan de hand)
‘s middags: Welsh Event Sale
's avonds: Social Evening

(onder voorbehoud van wijzigingen)

(Nieuws www.welsh50.nl) 

"Via Gerrie Seldenrijk kwam ik destijds in contact met de Hengstenkeuringscommissie, die bestond toen uit de heren Wiersema, Meinardi en Laemers. Zij wilden graag bijgestaan worden door een veterinair adviseur. Ik fokte al paarden,werkte op de faculteit diergeneeskunde en zat  in een jongerengroep van het WPN en ontmoette zodoende Bas Seldenrijk. Op de Centrale Keuring in Bennekom maakte ik kennis met de heren. Op een gegeven moment stopte C.P. Wiersema en vroegen ze mij tot mijn grote verbazing om voorzitter te worden van de hengstenkeuringscommissie. Dat was in de periode tussen 1976 en 1981", begint Barneveld zijn verhaal. 

Vooraanstaande paardenmensen
"Het Welsh Stamboek was in die tijd nog erg jong en had geen eigen kader. Het was voor mij heel boeiend en leerzaam om op te trekken met doorgewinterde mannen zoals C.P. Wiersema, P.A. Meinardi, F. Wichers, J.A. Crébas en F.J. Bruinsma. Ik was toen een broekie en dat waren mannen van een jaar of zestig. Zij verhaalden over de historie en leerden mij hoe naar paarden en pony's te kijken. Het waren echt vooraanstaande paardenmensen uit de warmbloedwereld, die heel veel voor het Welsh Stamboek betekend hebben. Een aantal van hen was afkomstig van grote Groningse boerderijen, waar al generaties lang fokkerij in de breedste zin van het woord bedreven werd. Of dat nou ging om paarden, konijnen, koeien of zelfs landbouwgewassen, er vond altijd selectie plaats. Het volgende product moest beter zijn dan het vorige. Die drang en die wil om te verbeteren, dat is waar fokkerij om gaat. Nu kan je allerlei families opnoemen die generaties pony's in hun bezit hebben gehad, maar toen had het stamboek haast geen historie. In de jaren zestig kwamen de transporten met pony's op de kades aan en daar zochten mensen hun pony's uit. Kennis over bloedlijnen of over fokkerij was maar bij een deel aanwezig."

Kennis en selectie
Barneveld keurde voor diverse pony- en paardenstamboeken, maar de basis lag bij het Welsh stamboek. "Daar heb ik geleerd dat het belangrijkste is om uit te gaan van het goede van het totaal en dan pas naar de onderdelen te kijken. Vervolgens echt te onthouden wat je ziet, om later te weten wat je gedaan hebt. Als je een rubriek veulens gekeurd hebt, die je later als driejarigen weer terug ziet, moet je weten wat je toen vond.  Ik kon mijzelf ontwikkelen en leerde kritisch naar mijzelf zijn. Toen leerde ik om mijn eigen opinie te volgen en geen blad voor de mond te nemen, maar ook om te luisteren naar wat anderen je te zeggen hebben. Bovengenoemde heren hebben mij geleerd wat echte juryleden kunnen, als ze eenmaal een pony gezien hadden, dan konden ze die pony dromen. Met hun samen te werken was voor mij een enorme training.

Een gelegenheid om kennis op te doen en mijzelf te toetsen. Het waren doorgewinterde mannen die wisten wat selecteren is en dat fokken meer is dan vermeerderen. Fokken is selecteren op kenmerken om zo de balans te vinden tussen de raskenmerken van de pony en hetgeen waar vraag naar is. Dat wil zeggen dat als de Welsh meer moet zijn dan alleen landversiersel of een Leiding Rein pony en moet dienen als kinderpony, dan moet een kind erop kunnen zitten, mag de rug niet te breed zijn en moet een zadel kunnen passen. Hij moet bovendien makkelijk te sturen zijn en een goed karakter hebben", aldus Barneveld.

Discussies en dilemma's
"Er werd destijds vorm gegeven aan het foktechnisch beleid door een strakke selectie op de hengstenkeuringen en de nakomelingenkeuringen. Ieder hengstenkeuringscommissielid nam een sectie voor zijn rekening en keurde  deze sectie op alle keuringen. In Engeland voerde men een totaal ander beleid, daar liet men mensen van een stoeterij keuren, die hun eigen smaak volgden. Destijds was er discussie over de beweging, met name met betrekking tot de achterhand en de stabiliteit van de kniegewrichten. Het Welsh Stamboek was een van de eerste die daar aandacht aan schonk. Daarnaast was er veel discussie over ras versus gebruik. Een deel van de fokkers vond vooral de rasuitstraling, dus de expressie heel belangrijk, terwijl anderen juist vonden dat het gebruiksdoel het belangrijkste was. Sommigen wilden dat het beleid in iedere sectie hetzelfde zou zijn. Maar er was veel oppositie tegen verplichte verrichtingsproeven voor A- en B-hengsten en tegen IBOP-proeven voor merries voor het behalen van het keurschap.

Arabisch- en Engels Volbloed
Bij de sectie B was het dilemma om ons te richten op de grotere meer rijtypische pony of de kleinere pony met meer ras en adel. Bij de sectie K was het gebruik erg belangrijk, daarvoor zijn sterke lendenen en een correct achterbeen belangrijk, wat ten koste kon gaan van de typische Welsh expressie. Aanvankelijk was iedere Arabisch Volbloedhengst toegestaan,maar dat aantal hengsten hebben we toen teruggebracht naar vijftien. In die tijd werd er ook geëxperimenteerd met Engels Volbloed." Barneveld volgt momenteel de ontwikkelingen in de wereld van de Welsh pony van een afstandje. "Wat mij nu opvalt is dat een aantal van de huidige generatie juryleden kinderen zijn van juryleden uit die tijd. Ik lees nog steeds de verslagen en merk dat discussies van toen nog steeds actueel zijn. Maar één ding blijft altijd hetzelfde:een stamboek wordt gedragen door de passie van zijn fokkers".

(Rosan Wilts voor www.welsh50.nl, overname zonder bronvermelding niet toegestaan)

Ten aanzien van publiciteit en zijn er diverse mogelijkheden.

• U kunt nog adverteren op deze site, www.welsh50.nl. Voor slechts € 50,- (ex BTW) plaatsen wij een link naar uw site;
• U kunt nog adverteren op het grote videoscherm in de hoofdring;
• Standruimte.

Alle informatie kunt u vinden onder de knop Sponsoring.

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met René van der Kuil (06-54362409 / info@renevanderkuil.com)

(Nieuws: www.welsh50.nl)

WELSH EVENT SALE
Niemand minder dan Mr Terry Court van de gerenommeerde Brightwells Auctioneers uit Engeland, komt de ponies afslaan tijdens de veiling die op 22 augustus 2009 als spetterend slotakkoord van het Welsh Event wordt georganiseerd.

In totaal zijn15 pony's voor de veiling aangemeld. Alle informatie over de te veilen pony's kunt u op de site vinden onder de knop Welsh Event 2009 of klik hier.

Wilt u een toppony aanschaffen? Ook dan moet u een bezoek brengen aan het Welsh Event 2009.

(Nieuws www.welsh50.nl)

In totaal verwachten we tijdens het Welsh Event 2009 ca. 1.000 pony's in actie, 750 in de verschillende keuringsrubrieken en 250 in de verschillende gebruiksrubrieken. Een meer dan indrukwekkend aantal waar we erg trots op zijn.

Centrale Keuring
Donderdag 20 augustus komen de allerbeste Nederlandse Welsh-ponies naar Kootwijk om te strijden om de nationale titels. Dit is het hoogtepunt van het keuringsseizoen en de deelnemende ponies zijn voorgeselecteerd via de zeven regionale keuringen in het land.
In totaal verwachten we tijdens de Centrale Keuring ongeveer 320 pony's.

Sportdag
De Welsh Sportdag op vrijdag 21 augustus maakt dit jaar ook onderdeel uit van het Welsh Event 2009. De traditionele rubrieken worden dit jaar aangevuld met verschillende internationale sportrubrieken. Op de sportdag komt de veelzijdigheid van de Welsh pony in al zijn facetten volop in beeld, dressuur, springen en mennen. Ook de Bixie-proeven staan op het programma net als de finale van de Welsh Cup.
Voor de verschillende rubrieken zijn in totaal 200 pony's aangemeld en geselecteerd.

Internationale keuring
Met de Internationale keuring wordt het Welsh Event 2009 op zaterdag 22 augustus afgesloten. Op het programma staan niet minder dan 55 verschillende rubrieken, in totaal verwachten we 240 deelnemers aan de internationale keuring uit 9 verschillende landen. De meeste internationale deelname komt uit Engeland en Duitsland.
Aan het eind van het prgramma staat de Welsh Event Sale op het programma en 's avonds is er een after party in de feesttent.

WELSH EVENT SALE
Niemand minder dan Mr Terry Court van de gerenommeerde Brightwells Auctioneers uit Engeland, komt de ponies afslaan tijdens de veiling die op 22 augustus 2009 als spetterend slotakkoord van het Welsh Event wordt georganiseerd. Op dit moment hebben zich 15 pony's voor de veiling aangemeld.  staat garant voor (kopers) publiek niet alleen natuurlijk uit Nederland maar ook uit het buitenland. Voeg daar de reputatie van Brightwells Auctioneers aan toe en zo ontstaat het ideale recept. Wilt u een toppony aanschaffen? Ook dan moet u een bezoek brengen aan het Welsh Event 2009.

De organisatie doet er alles aan om het Welsh Event 2009 tot een succes te maken. Een echt succes wordt het natuurlijk pas met uw bezoek! Graag verwelkomen wij u tijdens het Welsh Event 2009, dit unieke evenement met onze prachtige Welsh pony's in de hoofdrol mag u natuurlijk niet missen.
Klik hier voor het uitgebreide programma.

Kader Welsh 50 Jubileumcadeau
Het programma van het Welsh Event 2009 is natuurlijk aantrekkelijk genoeg om één of meerdere dagen naar Kootwijk te komen. Vergeet u dan niet om de tegoedbon mee te nemen waarmee u recht heeft op het Welsh 50 Jubileumcadeau, het unieke beeldje van een Welsh-pony. Bij het Juli-nummer van het Welsh Magazine zat een TEGOEDBON (op naam en lidnummer). Bij inlevering daarvan ontvangt u dit prachtige aandenken

Donderdag 20 augustus - Centrale Keuring
Aanvang: 8.30 uur
Kampioenskeuring: 14.00 uur

Vrijdag 21 augustus -  Sportdag
Aanvang: 8.30 uur

Zaterdag 22 augustus - Internationale keuring
's morgens: Internationale keuring (aan de hand)
‘s middags: Welsh Event Sale
's avonds: Social Evening

(Persbericht www.welsh50.nl, overname zonder bronvermelding toegestaan)

"Ik ben begonnen als ringmeester, ongeveer vanaf 1961, 1962, dat werd mij gevraagd en dan doe je dat. Toen werd ik jurylid, later hoofdjurylid en lid van de hengstenkeuringscommissie. Dat heb ik gedaan van 1970 tot 1995. Ik moest er mee stoppen, want er kwamen andere dingen op mijn pad. Ik werd namelijk bestuurslid bij de LLTB en gemeenteraadslid. Toen vroeg Iemand van de KNHS mij of ik wilde gaan chippen, want ze hadden daarvoor mensen nodig. Dus ik heb in 1997 de cursus gevolgd op de faculteit in Utrecht en ik heb dat gedaan tot 2005", somt Jan Laemers (1931) uit Gennep een aantal activiteiten op.

Onbekend bloed en verscheidenheid
Als lid van de hengstenkeuringscommissie was Laemers nauw betrokken bij de hengstenselectie. "Ik keurde met Piet Meinardi, Kees Wiersema, Ab Barneveld, Cees van Arkel, Anneke Theunissen en natuurlijk vele andere mensen. In die tijd was ik er met de keuringen, de afstammelingenkeuringen en de bezichtigingen van Engelse-  en Arabische Volbloeds toch wel een maand per jaar aan kwijt. Daarbij komt nog een groot aantal vergaderingen die door het jaar heen gehouden werd. In het begin was de Welsh fokkerij nog niet zo als nu, toen importeerde men veel vanuit Engeland. De pony's kwamen met scheepsladingen binnen en uit die collecties moesten wij de besten uitzoeken, dus veel onbekend bloed en verscheidenheid. Momenteel zit er meer lijn in de fokkerij en is de Welsh pony veranderd, hij is chiquer. De fokkers zijn bewuster gaan fokken en de aanbieders zijn kritischer op hun pony's. Vroeger had je echt hele druk bezochte keuringen  met grote rubrieken van soms wel twintig tot vijfentwintig jaarlingen en tweejarigen.

Engels en Arabisch Volbloed
Wat dat betreft waren de zeventiger en tachtiger jaren echt de gloriejaren, het stamboek kwam toen echt opzetten. Toen was ook de sectie K, de huidige NWR in opkomst. De jeugd werd groter, dus we moesten maatverhoging creëren, dus we kruisten de pony's  met Arabieren en later met Engels Volbloed. Dat was vanuit het moederland toegestaan, al bracht de Arabier ook zijn gebreken met zich mee en stond niet iedere hengstenhouder te springen om met zijn Engels Volbloed van twee ton een Welsh merrie te laten dekken. Maar dat veranderde toen er KI mogelijk was", weet Laemers. "Nu zitten we in een minder goede tijd. Wij gingen vroeger met 20, 30 pony's in de vrachtwagens op concours, nu gaan ze met één trailer op pad. De jeugd heeft veel andere dingen te doen. Minder ruiters die op concours gaan zal leiden tot minder pony's en daar kan het stamboek onder gaan leiden."

Voor kinderen en volwassenen
Laemers schafte destijds Welsh pony's aan voor zijn kinderen, maar zelf beleeft hij er nu ook nog veel plezier aan. "Destijds waren shetlanders bij ons in de omgeving in zwang. Daar kon je de kinderen wel op laten rijden, maar het was toch geen echte rijpony. De kinderen werden bovendien groter en we wilden een ponyclub oprichten. Daarom schaften we Welsh pony's aan, twee A'tjes, één bij Van den Berg in Wolfheze en één bij mevrouw Peletier in Hoenderloo. Iedere week ga ik nog samen met een vriend op pad met een drieëntwintigjarige Welsh voor de kar. Alleen onlangs ging het niet zo goed. De pony schrok van het geluid dat een kolkenzuiger maakte en ging er vandoor. Wij lagen allebei van de kar af, maar alles kwam weer op zijn pootjes terecht. Alleen jammer dat zoveel mensen het gezien hadden", lacht Laemers, die ook voor de KNHS diensten met betrekking tot de aangespannen sport verricht heeft.

Aangespannen sport
"De sectie A is bijzonder geschikt voor de aangespannen sport, zowel voor de mensport als voor het tuigen. De mensport is trouwens nu erg populair, daar liggen ook voor de Welsh pony's grote kansen. De Welsh A is namelijk zo makkelijk. Je pakt hem uit de wei en zet hem voor de kar en dan doet hij alles voor je. Eigenlijk vind ik dat de Welsh pony het vergeleken met de andere ponyrassen bijzonder goed doet. Het is de diamant onder de pony's. Hij heeft dat mooie hoofdje, de sterke benen en de goede bewegingen, hij is  chique en is er altijd voor je als je hem nodig hebt", looft Lamers. "Maar mijn hart ligt bij de A'tjes, ze hebben kleine oortjes, een bol oog, niet te zware hals en goed beenwerk.

Je kunt er bovendien een kind mee wegsturen en dat komt altijd weer heelhuids terug. Ik jureerde op spring-en dressuurwedstrijden en daar kwam ik ook altijd veel Welsh pony's tegen. Ik keek altijd even op het startcoupon om te zien hoe hij gefokt was. Als je eenmaal besmet bent met het Welsh pony virus kom je daar niet meer van af."

(Rosan Wilts voor www.welsh50.nl)

Mevrouw Gerrie Seldenrijk-Rooken was vanaf de jaren zestig betrokken bij het Nederlands Welsh Pony en Cob Stamboek. Haar eerste kennismaking met de Welsh pony was als gast bij de presentatie van Goudhaantje op het erf van de heer C.P. Wiersema te Emmeloord. "In de jaren zestig kregen wij de stamboekadministratie van de Welsh pony's bij ons op het VLN-kantoor op de Soestdijkseweg in Bilthoven. Het was voor het stamboek een nare tijd, ten eerste was daar het beruchte dossier over de registratie van de eerste tien geïmporteerde Welsh pony's. Daarnaast was er strijd tussen het stamboek en de Welsh Cob Vereniging. Doordat de onenigheid op bestuurlijk niveau zulke vormen aan nam, zochten ze een neutraal adres voor de stamboekadministratie. Sinds die tijd was ik als werkneemster van de VLN overal bij betrokken en heb de gebeurtenissen rond het stamboek heel intensief meegemaakt", herinnert mevrouw Seldenrijk zich.

Zorgvuldige registratie
"Het waren voor mij echt jaren met een gouden randje. Maar het was keihard werken, vooral het eerste jaar dat het stamboek bij ons op kantoor gevestigd was. Het parool was altijd vriendelijk blijven, wij zijn er voor de leden en volgen daarbij de regels door de Algemene Ledenvergadering vastgesteld.  Voor een stamboek vormt een zorgvuldige registratie natuurlijk de basis", vervolgt mevrouw Seldenrijk. "De registratie van de Welsh pony's in Nederland begon destijds bij J.K.Wiersema in huis en is door de jaren heen uitgegroeid naar de huidige geautomatiseerde registratie. Bij ons deden kantoormeisjes de stamboekadministratie, één van hen is nog twee maanden onderwezen door J.K. Wiersema over de diverse bloedvoeringen en het onderscheid tussen de secties. Wij als personeel moesten natuurlijk wennen aan de vele kleurschakeringen, die de Welshpony's  allemaal konden hebben. Bovendien werden de veulencontroleurs extra onderwezen in het schetsen van de veulens."

Gouden tijden
Mevrouw Seldenrijk ondersteunde de diverse besturen en commissies binnen het Nederlands Welsh Pony en Cob Stamboek. "Je had het hoofdbestuur en het dagelijks bestuur, er was de rijtechnische en foktechnische commissie en soms een jubileumcommissie. Mijn taken waren onder andere het agenderen van vergaderingen, het schrijven van jaarverslagen, notuleren en uitwerken van vergaderingen. Het waren gouden tijden voor het stamboek", weet mevrouw Seldenrijk. "We hadden heel veel leden, ik meen dat we één van de grootste ponystamboeken van Nederland waren, wellicht had alleen het Nederlands Shetland Pony Stamboek qua leden de overhand. De aanwas van pony's was zo groot, met scheepsladingen kwamen ze binnen en werden dan weer geïnspecteerd en in het importboek opgenomen. We organiseerden nationaal en per afdeling gigantisch grote keuringen, waar ik soms de omroep deed en met de dames van ons kantoor het secretariaat beheerde."

Romeinse strijdwagen
"Ik heb er buitengewoon goede herinneringen aan, al waren het jaren dat ik meer uit huis, dan thuis was. Gelukkig had ik een vooruitstrevende man met iets moderns in zijn hart en ik had maar één kind, dus ik kon het mij permitteren", memoreert mevrouw Seldenrijk haar overleden man Bas Seldenrijk. "Naast de negenentachtig hengsten die mijn man bij het VLN en het KWPN kreeg goedgekeurd, had hij ook een goedgekeurde New Forester en één goedgekeurde Welsh hengst. Ik weet nog dat mijn man op zo'n prachtige Romeinse strijdwagen stond met vier Welsh pony's ervoor. De strijdwagens had Bertus van Tergouw uit Beekbergen op maat nagemaakt en met deze strijdwagens zijn heel veel spectaculaire shows gegeven. Vanuit de rijtechnische commissie waren Hans Moerkoert en Johannes Crebas daar zeer bij betrokken.

Gigantisch gebeuren
Met de Welshjes voor de Romeinse strijdwagen ging het razendsnel op de UTV, op de Dag van het Paard op Duindigt en op de Royal Welsh Show in Engeland. "Op de Dag van het Paard hebben wij, ik praat nog steeds over wij", merkt mevrouw Seldenrijk terloops op. "Hebben wij een presentatie gehouden waarbij alle afdelingen betrokken waren. Het was een gigantisch gebeuren met mensen van ons stamboek en uit de ruitersport. Op uitnodiging van de UTV in Utrecht werd een show met acht andere ponystamboeken "De Sterren Negen" gegeven. Het was een geweldige show onder leiding van de heer en mevrouw Moerkoert van de afdeling West. Het zilveren jubileum   werd bovendien opgeluisterd met Welsh Cobs vanuit het Verenigd Koninkrijk en het beroemde mannenkoor Dowlais Male Choir vanuit Wales verzorgde diverse optredens tijdens deze dagen.  Alle medewerkers werkten tijdens deze dagen helemaal voor niets, reiskosten en vacaties werden niet  uitgekeerd. Het ging allemaal naar het goede doel, het Ronald McDonaldhuis in Amsterdam, een logeeradres voor ouders van ernstig zieke kinderen."

Diamant met vele facetten
"Het stamboek had veel leden, waaronder eigenaren van diverse grote stallen. Er waren grote verschillen tussen de onderlinge fokkerijen in de sectie A evenals bij de B. De juryleden hadden natuurlijk ook nog hun persoonlijke voorkeur, waardoor er grote strijd bestond in de keuringsbaan. Tijdens de vergaderingen waren er felle discussies, maar de gezamenlijke liefde voor de diamant onder de pony's met haar vele facetten overwon toch keer op keer. Ik beschouw het nog steeds als een groot voorrecht, dat ik in die roerige tijden een bijdrage heb mogen leveren aan het Nederlands Welsh Pony en Cob Stamboek. Tevens heb ik mogen samenwerken met heel veel mensen uit alle provincies en omdat er in die periode vriendschapsbanden zijn ontstaan, zijn het voor mij gouden herinneringen", besluit mevrouw Seldenrijk. "Chapeau voor de fokkers van toen, die de Welsh pony ondanks vele moeilijkheden op de kaart hebben gezet!"

(Rosan Wilts voor www.welsh50.nl, overname zonder bronvermelding niet toegestaan)

"Het kon ook heel goed gaan en dan werden er punten gescoord!"

"Het karakter, het mooie hoofdje, de oortjes, de prachtige ogen, eigenlijk vind ik de hele uitstraling geweldig", benoemt Piet Tiebosch (1939) uit Ottersum (gemeente Gennep), wat hem in de Welsh pony aanspreekt. Tiebosch was vele jaren op allerlei vlak voor het stamboek actief. "Ik ben zo'n 13 jaar secretaris-penningmeester van de afdeling Zuid geweest, tot en met 1997 en ik kijk met enorm veel plezier op die periode terug. Toon Vloet was de laatste jaren voorzitter. Op een gegeven moment ging er bijna geen week voorbij, zonder dat we contact hadden." Tijden veranderen, ook binnen het stamboek. "We hebben de plaatselijke keuringen moeten afschaffen en het aantal regionale keuringen moeten inkrimpen omdat de deelname verminderde. Vroeger gingen de leden nog met een vrachtwagen vol pony's naar de keuring, dat is nu helaas voorbij. De betrokkenheid is nu anders, meer individueel, meent Tiebosch. "Bij de algemene vergadering waren voorheen soms wel honderd mensen aanwezig, nu mag je van geluk spreken als het er dertig, veertig zijn." Positief vindt Tiebosch, hoewel hij daar aanvankelijk nogal sceptisch over was, het instellen van de ledenraad. "Daardoor is het bestuur van het stamboek wel democratischer geworden."

Aan de basis
Niet alleen op bestuurlijk, maar ook op uitvoerend niveau was Tiebosch actief. "Ik schetste jarenlang veulentjes in Brabant en Limburg en de laatste jaren ging ik ook met Jan Laemers op pad om te chippen. Daar heb ik erg van genoten, want je komt bij de fokkers thuis terecht. Dan verneem je wat er speelt aan de basis, de gesprekken met de mensen thuis waren erg leuk en leerzaam. Ik heb het ook 'n enkele keer gedaan op keuringen, maar gelukkig zijn we van dat massale schetsen afgestapt. Soms wel vijftig pony's op een middag, dat was bijna niet te doen. Met schetsen stopte ik twee jaar geleden en momenteel zit ik nog steeds in de tuchtcommissie."

Begonnen met sectie K
Al is Tiebosch naar eigen zeggen min of meer tussen pony's en paarden opgegroeid, de eerste stappen in de ponywereld zette hij in 1972. "Toen kregen we ruimte om zelf pony's te houden. Door een verhuizing is daar sinds een jaar geen gelegenheid meer voor. De laatste pony's zijn naar Marion Aarzen in Frankrijk gegaan. Daarna heeft ze nog diverse Nederlandse Welsh pony's geïmporteerd." In eerste instantie had Tiebosch een New Forest pony, maar toen deze pony verongelukte, wist  de heer Laarakkers uit Ottersum hem over te halen een Welsh pony te kopen. "Laarakkers overleed helaas vroegtijdig, maar hij heeft landelijk en vooral in onze omgeving veel betekend voor de Welsh en de ponysport",  benadrukt Tiebosch. "We begonnen met de sectie K, wat nu NWR heet, voor de kinderen, want die reden erop."  Van de bekende hengstenopfokker Harrie Koks uit Nijnsel werd de, later keur en preferent verklaarde, merrie Palomientje van het Liender (Catherston Red Gold x Goudhaantje) gekocht. Deze pony bracht drie goedgekeurde hengsten, waarvan Tiebosch de laatste, Sandy's Flax fokte. Indertijd behaalde Palomientje voor de IBOP-proef het hoogste aantal punten (AA-96) van Nederland. Met Palomientje en diverse andere pony's namen de twee dochters van Tiebosch deel aan dressuur en-springwedstrijden onder vlag van de NKB. "Toen de kinderen vanwege de leeftijd moesten stoppen, gingen we over naar de sectie B en toen wij wat ouder werden, zijn we tenslotte naar de A'tjes overgestapt."

Prachtig om te zien
"De Welsh heb ik altijd erg mooi gevonden met veel adel, al leek hij me aanvankelijk een beetje te pittig voor de kinderen. Onze Welsh ponyclub De Niersruiters stond daarom ook bekend als een pittige club", herinnert Tiebosch zich. "Het kon daarom wel eens mis gaan, maar het kon ook heel goed gaan en dan werden er punten gescoord!" De ponyclub waar Piet Tiebosch op doelt, was een club die geheel bestond uit leden met Welshpony's, namelijk Welsh ponyclub De Niersruiters uit Ottersum. Er werd niet alleen individueel aan wedstrijden deelgenomen, maar ook met vier- en achttallen. "We hadden destijds ongeveer veertig leden, het was prachtig om te zien. De club had een goede relatie met het stamboek en we zijn regelmatig uitgevaardigd om promotie te maken. We hebben zelfs in 1981 op uitnodiging van het stamboek een show gegeven met een viertal pony's tijdens de Europese Kampioenschappen Dressuur in Wenen. In 1984, tijdens het vijfentwintigjarig jubileum van het stamboek hebben wij carrousel gereden, daarvan staat een foto op de website van het stamboek."

Saamhorigheid
"Ook namen we enkele malen deel aan de Dag van het Paard op Duindigt. In de periode dat de heer Timmermans aan de ponyclub in Emmeloord verbonden was, vond er tijdens concoursen regelmatig uitwisseling tussen onze clubs plaats, een waar feest. Er was in Deurne nog een club met praktisch alleen A'tjes", weet Tiebosch. "Maar bij ons waren meerdere secties vertegenwoordigd. Er zaten verschillende  kampioenspony's en goedgekeurde hengsten tussen, Downland Sonata was bijvoorbeeld een bekendheid. Destijds stond de ponysport en de saamhorigheid hoog in het vaandel, hetgeen ook bleek uit de equipewedstrijden in Berg en Bos te Apeldoorn tijdens de nationale keuringen. Misschien werd het toen vanuit de afdelingen meer gestimuleerd. Zuid was ooit de grootste afdeling, maar dat zijn we helaas niet meer."

Niet nog een pony
Kortom, herinneringen genoeg. "Ik reed op een dag rond met twee vrienden, we gingen pony's kijken. In een weiland zagen we een jonge pony staan, een plaatje. Maar geen van ons durfde nog met een pony thuis te komen. Dus we hebben haar met zijn drieën gekocht. Die merrie Diane, een palomino deed het toen zo goed in de fokkerij en op keuringen, dat ik haar toen van mijn vrienden heb overgenomen. Ze liep altijd vooraan mee en werd in Rosmalen destijds kampioen. En mijn eerste vrouw Nardy is overleden, maar reed toen dressuurwedstrijden. Ze  was tevens NKB-jurylid en de overleden man van Toos, mijn huidige echtgenote, was dressuurinstructeur. Haar zoon reed ook bij de ponyclub, net als mijn dochters... Waar Welsh pony's al niet goed voor kunnen zijn",aldus Tiebosch, die tenslotte de hoop uitspreekt dat iedereen nog veel mag genieten van de mooie Welsh pony!

(Rosan Wilts voor www.welsh50.nl, overname zonder bronvermelding niet toegestaan)

"We hebben echt topfokkers in Nederland."

"Voorzitter van het stamboek, voorzitter van de hengstenjury, inspecteur van Oost, lid van de technische commissie en ik schreef journalistieke verslagen over de keuringen", somt Crébas op. "Ik kan wel zeggen dat ik bijna alle rangen binnen het stamboek doorlopen heb. Tevens vond ik het een hele eer dat ik ook de hengsten van het New Forest stamboek heb mogen keuren." De logische consequentie was dat Crébas veel van huis was, terwijl er thuis zijn vrouw en zijn negen kinderen op hem wachtten. "Mijn vrouw en ik vierden onlangs dat we vijfenzestig jaar getrouwd zijn en wat betreft mijn kinderen: het zijn bijna allemaal liefhebbers van paarden", stelt hij tevreden vast. Daarnaast runde hij destijds een groot akkerbouwbedrijf. "Daarbij werd ik ondersteund door mijn goede medewerker de heer Bruintjes."  Toen Crébas destijds werd gevraagd of hij voorzitter van de sportclub in Bant wilde zijn, was het antwoord. "Ik wil best voorzitter worden, maar op zaterdag kan ik nooit, vanwege de hippische activiteiten." Kortom, de inzet was groot en de prijs wellicht hoog, maar spijt?  "Nee hoor", klinkt het beslist. Uit de initiatieven die de heer Crébas in zijn leven ontwikkelde, blijkt de pioniersgeest die in de Noordoostpolder heerst. "Misschien mag ik het over mijzelf niet zeggen, maar ik ben vrij innovatief en creatief. Wist u dat ik negen aardappelrassen ontwikkeld heb?" Maar Crébas liep naar eigen zeggen ook wel eens tegen de lamp, omdat hij te hard vooruit dacht. "Het was soms moeilijk de massa mee te krijgen." Momenteel kijkt Crébas vooral terug en zijn de vele plakboeken in het appartement van het verzorgingstehuis getuigen van het verleden. Namen van hengsten en succesvolle fokprodukten noemt Crébas moeiteloos op. Daarnaast denken de heer Crébas en zijn vrouw met genoegen en weemoed terug aan de periode die ze op de boerderij doorbrachten.  "We woonden aan de rand van een begrazingsgebied in het Kuinderbos. Daar konden kuddes pony's dag en nacht buiten lopen op een gebied van 45 hectare. Dat heb ik samen met de toenmalige voorzitter Bruinsma tot stand gebracht.

Welsh import
Voor de oprichting van het stamboek, waren er al Welsh pony's aanwezig in Nederland. "Bijvoorbeeld in het zuiden hadden heren zoals Fons van Ooij en Harry Peters al Welsh pony's geïmporteerd, maar die werden niet voor het rijden gebruikt. Ze moesten de shetlanders meer maat  geven, die werden daar in de tuinbouw gebruikt. Echter Jacob Wiersema had studie gemaakt van de Welsh pony's", weet Crébas. Wiersema was destijds secretaris van het Noord Nederlands Warmbloed Paarden Stamboek en van jongs af aan geboeid door de Welsh. Hij is net als Crébas één van de oprichters. "Fantastische secretaris en een eerste klas vakman", zegt Crébas lovend. Daarnaast had Crébas in de praktijk ook ervaren dat er behoefte was aan rijpony's. "Ik was oprichter en secretaris van de Landelijke Rijvereniging Noordoostpolder. In de jaren vijftig was er een bepaalde ontwikkeling gaande. Er waren steeds meer tractoren op de boerenerven te vinden en steeds minder paarden. Daardoor liep het ledenaantal van de rijvereniging terug. Er was mijns inziens maar één oplossing: de jeugd moest leren rijden op pony's, die waren in het onderhoud lang niet zo duur als een paard."

Doordat Crébas zelf landelijk ruiter was, was hij zeer geïnteresseerd in het rijtechnische aspect van de pony. "Ik ben dus geen plaatjesfokker, maar altijd gericht op de sport. De kunst is het talent voor de sport in de pony's te fokken. In het begin waren er veel Welsh A's, later Welsh B's die voor de sport werden gebruikt. De fokkerij groeide, onder meer omdat de hengsten verspreid stonden over heel Nederland. In die tijd had niet iedereen een trailer. Daarnaast hebben we demonstraties gegeven met viertallen en achttallen. We lieten een Hongaarse post zien, reden à la flêche of pas de deux. We zijn zelfs in Engeland op de Royal Welsh Show uitgenodigd met vierspannen voor de Romeinse strijdwagen, Hans Moerkoert, helaas overleden, was daar de grote man achter."

Pony's in de sport
"Zelf wilde ik graag een grotere pony fokken, mijn kinderen groeiden namelijk groot uit. Dat heb ik geprobeerd met behulp van Arabisch bloed, maar dat was geen succes. Engels volbloed wel. Ik zoek  maat, beweging en karakter in een Welsh en heb vrijwel altijd gefokt met hengsten die minstens Z-springen waren. De hengsten moeten zich in de sport laten zien, zo tonen ze hun makheid. Nu moeten de NWR-hengsten verplicht een Ibop lopen, daar hebben we vrij lang voor moeten strijden. Toen ik in de  technische commissie zat, heb ik gepromoot de Welsh meer voor het aangespannen werk te gebruiken. Het is toch fantastisch dat iemand kampioen van Nederland wordt met een vierspan Welsh pony's. Tevens heb ik mij ingezet om de Welsh voor de sulky te spannen. Ze doen dat op de drafbanen in Alkmaar en Wolvega al met shetlanders, de Welsh zou daar ook geschikt voor zijn. Maar daar willen ze nog niet aan",verzucht Crébas. "Als de jeugd op die manier met Welsh pony's  te maken krijgt, blijft de liefhebberij altijd hangen."

 "De Welsh is de diamant onder de pony's", zegt hij trots. "Wij zijn bij het stamboek dan wel met gemengd gezelschap", verwijst Crébas naar de zes secties. "Dat maakt het overleg moeilijker, maar we zijn in de goede richting gegroeid. Onze juryleden zijn vaklui, ze keuren zelfs in Australië. Daarnaast fokken we mooie pony's door te veredelen en streng te selecteren, een fokker mag nooit toegeven op ras en beweging. Maar ik ben trots op wat onze jongens allemaal doen. We hebben echt topfokkers in Nederland", besluit Crébas.

(Rosan Wilts voor www.welsh50.nl, overname zonder bronvermelding niet toegestaan)

In de aanloop naar het Welsh Event publiceren we een aantal artikelen op de site Welsh50.nl. Diverse personen uit de historie van 50 jaar Welsh pony's en cobs in Nederland, komen aan bod om hun licht te laten schijnen over hun ervaringen met de Welsh en het stamboek. Als eerste komt aan het woord, de huidige voorzitter Toon Vloet uit Haps.
Deel 1 is op 14-5-2009 op de site gepubliceerd en vandaag publiceren we deel 2 van het interview met Toon Vloet op (www.welsh50.nl).

"Dan zien we dat de Welsh pony-fokkerij vooral emotie is." (deel 2)

Public relations
"Als het stamboek alleen een registratiekantoor zou zijn, dan had ik geen voorzitter willen zijn", gaat Toon Vloet verder, die voorstander is van een actief stamboek, zeker op het gebied van public relations.  "Niet navelstaren, maar met het stamboek naar buiten treden. In de top tien van dressuurpony's staat altijd wel een Welsh. Maar we moeten uitdragen dat de Welsh ook geschikt is voor het springen, tuigen en mennen. Dat moeten we laten zien op de sportdag, die ook open is voor niet-leden. Als je ziet hoeveel buitenlanders op onze veilingen en keuringen komen, dan hebben we wat bereikt. Nederlandse Welsh pony's  worden niet alleen geëxporteerd naar Duitsland en België, maar ook naar onder andere Scandinavië, Polen, Tsjechië, Amerika en zelfs Australië. Dit bereik je niet, als je alleen maar achter een boerderij een keurinkje organiseert. Toch moeten we meer doen aan internationale promotie en meer unieke evenementen organiseren. Of nog meer uit de Hengstenkeuring halen. Er gingen stemmen op voor een zelfstandig stamboekkantoor, maar daar ben ik dwars voor gaan liggen. Als kleiner stamboek moet je niet proberen het wiel uit te vinden, dan ben je verkeerd bezig.  Nu hebben we het KWPN als grote broer, die voor ons "de kastanjes uit het vuur " kan halen. Dan bedoel ik zaken als chippen, het paspoort en momenteel het aspect welzijn. Ook heb ik me sterk gemaakt voor ons eigen blad, los van In de Strengen."

Ultieme hoogtepunt
Gevraagd naar memorabele momenten uit het verleden van het stamboek, schiet eerst een herinnering uit het privéleven te binnen. "We hebben een aantal kampioenschappen behaald met de Welshjes. Maar vorig jaar bleek dat we ook met door ons gefokte rijpaardveulens, na twintig jaar fokken, met de top mee deden. Dat was onvoorstelbaar", memoreert Vloet. "Al met al zou ik wel tien, vijftien en nog veel meer memorabele momenten kunnen noemen. Het hoogtepunt van elk jaar is voor mij echter de centrale hengsten- en merriekeuring. Dat geeft het ultieme wij-gevoel, het is fantastisch dat zoiets kan. We huldigen een fokker van het jaar, als voorzitter hoor je zo'n persoon in de bloemen te zetten en een toespraak te houden. Als de fokker dan voor je staat omringd door het hele gezin, dan doen hun emoties mij ook wat. Dan zien we dat de Welsh pony-fokkerij vooral emotie is. Nu ik ernstig en ongeneeslijk ziek ben, leer je de echte vrienden kennen. Wat dat betreft heb ik binnen de Welsh-wereld veel vrienden, dat maak ik op uit de brieven die ik heb gekregen. Als ik lees wat ze mij schrijven, dan lopen de tranen over mijn wangen. Dan vraag ik me af waar ik het aan te danken heb."

Actieve rol
De bestuurstermijn van Toon Vloet loopt ten einde. "Ik beschouw mezelf in de rol van voorzitter als een tussenpaus. Van enigszins autoritair bestuur gaan we steeds meer toe naar een democratisch plat bestuur. Een nieuwe voorzitter moet het democratische voortzetten en niet terugvallen naar het autoritaire. Mijn voorgangers hebben gezorgd voor goede statuten en reglementen. Vele, zeer bekwame vrijwilligers hebben goede plannen ontwikkeld, deze mensen moeten we koesteren. Een nieuwe voorzitter moet zich meer in de wereld laten zien. Dat had ik zelf meer moeten doen, maar daar moet je tijd voor hebben. Een nieuwe voorzitter moet een actieve rol vervullen in het totale gebeuren binnen de Nederlandse en Europese paardenwereld en het onderscheidende van de Welsh uitdragen. Momenteel staan we er qua organisatie, bestuur en financiën goed voor, dus we hebben in ieder geval niet iemand nodig die schoon schip maakt", stelt Vloet tevreden en trots vast. "En dat in ons vijftigjarige jubileumjaar!"

(Rosan Wilts voor www.welsh50.nl, overname zonder bronvermelding niet toegestaan)

"Het is de kunst als voorzitter om iedereen aan bod te laten komen" (deel 1)

De in 1948 geboren Toon Vloet is sinds  2001 voorzitter van het Nederlands Welsh Pony en Cob Stamboek (NWPCS). Van 1988 tot 1996 was hij voorzitter van de afdeling  Zuid. "Ik ben een boerenzoon, naast het boerenbedrijf had mijn vader paarden voor de hobby", begint Vloet zijn verhaal. "In die tijd had je geen rijpony's in Nederland, als achtjarige reed ik op een paard. Van mijn elfde tot aan mijn twintigste heb ik in clubverband gereden. Op mijn dertigste woonde ik in Sint Anthonis, in een huis met een klein stukje grond, te weinig voor een paard. Ik zocht naar iets moois en naar een pony met een lief en braaf karakter." Diverse Welsh sectie A pony's kwamen voorbij, maar Vloet zocht toch het wat grotere. "De A's waren mij niet groot genoeg. Ik wilde iets wat meer op een rijpaard leek, maar zeker het mooie van de Welsh pony heeft. Zo kwam ik uit bij de Welsh K, wat nu de NWR heet. Ik viel voor de pittige, Arabierachtige uitstraling, het sierlijke exterieur en het mooie hoofd en front."  De eerste aankoop was een Welsh K jaarling, Zandgat's Viola. Later werd zij keur en preferent en legde zij de basis voor stal  "De Klumpert".  Ik kocht haar bij Tan van Arkel, een man die bij ons kind aan huis was. Hij maakte mij de eerste jaren geweldig wegwijs in het mooie Welsh pony-land."

Freundshaft
"Fantastisch, een schitterende periode", reageert Vloet op de vraag hoe hij de functie van voorzitter ervaart. Ook als voorzitter van Zuid heb ik een geweldige tijd en veel plezier gehad. Het NWPCS  heeft  iets wat andere stamboeken niet hebben", meent Vloet. "Ik noem het "freundshaft". De mensen willen iets bereiken, ze gunnen het elkaar en willen samenwerken. Wij hebben enerzijds leden die de rasfokkerij voorstaan en anderzijds leden die zich minder betrokken voelen bij het stamboek. Zoals mensen die pony's voor de sport fokken en leden die de behoefte hebben om hun eigen weg te gaan. Beide groeperingen vinden en waarderen elkaar binnen het stamboek. We beseften dat we door de invoering van het basisboek, mensen ruimte konden geven en erbij konden houden. Er zijn leden die willen experimenteren, voorheen zouden we ze uitsluiten, nu houden we deze mensen erbij.  Binnen het stamboek zijn er zes secties en het is de kunst als voorzitter om iedereen aan bod te laten komen. Toch kunnen we gezamenlijk een hengstenkeuring organiseren, die uniek is in Europa."

Democratie
"Een goede structuur binnen een stamboek, komt de kwaliteit van de fokkerij ten goede", aldus Vloet. "Een bestuur kan niet alles in zijn eentje bepalen, maar moet worden geadviseerd door een goede foktechnische commissie, waarin elke sectie is vertegenwoordigd. We hebben dus te maken met een democratische situatie, waarin de ledenraad eindverantwoordelijk is. We staan op goede voet met de ledenraad, maar het beperkt wel het uitvoeren van de eigen ideeën van het bestuur. Wat dat betreft valt het voorzitter zijn niet altijd mee. Met structuur alleen ben je er nog niet", vervolgt Vloet. "Pas als iedereen deze structuur accepteert en er naar handelt kunnen we verder bouwen. Ik kan zeggen dat ik een stukje heb mogen bijdragen aan de vorming van een volwassen structuur. In de afgelopen acht jaar heb ik vooral mede gestalte gegeven aan deze democratische structuur."

Doorstroming
"Een bestuur dat een team vormt en het goede voorbeeld geeft, is van het allergrootste belang", geeft Vloet aan. "De functionarissen binnen de commissies en ledenraad zijn echter net zo bepalend. Eén van de functies van de voorzitter is het aansturen van de afzonderlijke commissies. Het leuke van deze rol is, zorgen dat de commissies goed bemand zijn en het begeleiden van mensen daarin. Bovendien moet er doorstroming zijn, ik had zelf gedacht slechts vier jaar voorzitter te zijn, maar het zijn er inmiddels acht. Doorstroming is ook belangrijk bij de juryleden", vindt Vloet. "We moeten oppassen voor bestuurs- en juryleden die de macht willen hebben. En juist zorgen dat we juryleden hebben die het gezag hebben, om uit te voeren wat de ledenraad en de foktechnische commissie bepaald hebben. We hebben een fokplan; daarin staat welke kant we op willen en wat de aandachtspunten zijn in de fokkerij. Aan de hand daarvan kan het functioneren van een jury beoordeeld worden. De zorg voor een goede doorstroming zal altijd een van de belangrijkste taken van een voorzitter blijven."

Kansen voor de jeugd
"Daarnaast  kunnen we meer jonge mensen binnen het stamboek gebruiken, maar de jeugd is nu meestal gebruiker. Ze hoeven niet bang te zijn dat ze onder gesneeuwd worden door de ouderen. Integendeel, juist als jonge mensen hun nek uitsteken, krijgen ze de kans en de ruimte om er wat van te maken. We hebben binnen de pr-commissie al jaren een vacature en dat is erg jammer. De oprichting van Jong Welsh in ons jubileumjaar is dan ook een geweldig initiatief wat zeker perspectief zal bieden." Voor de oudere leden binnen het stamboek ziet Vloet ook een schone taak. "We kunnen veel meer doen met fokkerijvoorlichting. Dat moeten we doen op lokaal niveau, dus we moeten het land intrekken. Daarbij hebben we missionarissen nodig, dan denk ik aan de oudere leden en voormalige bestuursleden. Zij zouden op dat gebied fantastisch werk kunnen doen."

(Rosan Wilts voor www.welsh50.nl, overname zonder bronvermelding niet toegestaan)

WELSH EVENT SALE

Niemand minder dan Mr Terry Court van de gerenommeerde Brightwells Auctioneers uit Engeland, komt de ponies afslaan tijdens de veiling die op 22 augustus 2009 als spetterend slotakkoord wordt georganiseerd.

Bij opgave voor de Internationale Show kunt u aangeven of u de pony voor deze spectaculaire verkoop wilt opgeven. Want alleen ponies die opgegeven worden voor de Internationale Show(dus ook van buitenlandse deelnemers) kunnen ingeschreven worden voor deze sale. Gelieve achtergrond informatie alsmede een foto mee te sturen met het inschrijfformulier.
Er zullen slechts 20, hooguit 25 ponies uiteindelijk geselecteerd worden. We willen het neusje van de zalm presenteren uiteraard.

Welsh Event staat garant voor (kopers) publiek niet alleen natuurlijk uit Nederland maar ook uit het buitenland. Voeg daar de reputatie van Brightwells Auctioneers aan toe en zo ontstaat het ideale recept.

We zijn geweldig vereerd dat Terry Court en zijn assistente Catryn Bigley deze honneurs willen waarnemen. Deze routiniers die menige veiling in Wales al vele jaren voor hun rekening nemen, zoals de Fayre Oaks,The Royal Welsh Spring Sale en Hay on Wye Breeders Sale om maar een aantal te noemen, zullen naar verwachting onze Welsh Event Sale tot een succes maken.

(Hoofdbestuur en Jubileum Commissie NWPCS)

Bij een verjaardag hoort natuurlijk een cadeau!

Een aantal jaren geleden zijn wij als Stamboek daarom gestart met het sparen voor een cadeau aan onze leden als aandenken aan het 50-jarig jubileum van ons Welsh Stamboek.

U ziet het aandenken hierbij afgebeeld. Wij denken dat dit beeldje model staat voor wat wij fokken, namelijk mooie Welsh pony's.

Tijdens het Welsh Event kunt u in het bezit komen van dit beeldje. U ontvangt een op naam en lidnummer gesteld formulier. Bij inlevering daarvan ontvangt u dit prachtige aandenken.

Het Bestuur

In het begin van 2008 startte de werkgroep met de voorbereidingen van deze show en we zien ernaar uit om iedereen welkom te heten in de zomer van 2009. Natuurlijk hopen wij op heel veel inschrijvingen in alle aangeboden klassen.

U vindt onder de knop Welsh Event het vraagprogramma en alle nodige details voor de show.  Indien u nog meer informatie wenst, kunt u contact opnemen met:

Show secretariaat:

Stamboekkantoor Harderwijk

Postbus 156

NL 3840 AD  HARDERWIJK

tel. +31. 341 255 570

fax. +31.341 255 535

Show Comité : 

Wim van Bemmel

Henk Beudel

Eric Koele (voorzitter)

René van der Kuil

Alexandra van der Vis

(Nieuws www.welsh50.nl)

Voorzitter Toon Vloet van het Nederlands Welsh Pony en Cob Stamboek vindt zijn stamboek bijzonder door de saamhorigheid onder de leden en de afwisseling die het biedt door de verschillende secties. Zelf koos hij jaren geleden om Welsh rijpony's te gaan fokken, gezien zijn liefde voor de rijpaarden en paardensport. Vloet is nu acht jaar voorzitter in het hoofdbestuur en had er eerder acht jaar als voorzitter van afdeling Zuid opzitten. Een ervaren bestuurder kijkt naar het 50-jarig jubileum van het NWPCS en waartoe die 50 jaar hebben geleidt.

Vloet is blij met het enthousiasme waarmee leden onlangs de nieuwjaarsbijeenkomst van het stamboek bezochten. "Het is een goede aftrap geweest van het jubileumjaar, met de voor Welshpony liefhebbers zo kenmerkende vriendschappelijke sfeer en een trots gevoel. Trots bijvoorbeeld op de gerealiseerde kwaliteit na 50 jaar en op de importeurs van Welshpony's. Zo genieten wij al 50 jaar van die mooie Welshponyhobby. Hoeveel mensen hebben daar niet aan meegebouwd? Mensen als Zoet senior, de heer Dobber en vele anderen waarvan een groot aantal ons helaas al ontvallen is."

Eind jaren '70 kwam Vloet zelf in de Welshjes terecht. Als enthousiast ruiter en paardenliefhebber koos hij voor pony's omdat er te weinig ruimte was om grote paarden te houden. Welsh rijpony's, toen nog sectie K geheten, leken het meest op paarden maar konden langer buiten lopen. Voor de kinderen in het gezin Vloet werd zo ook een mooie hobby geschapen. Vloet heeft veel plezier beleefd aan zijn pony's. Hij heeft geen groot aantal gehad door de beperkte tijd die hij aan de pony's kon besteden. Hij was namelijk ook een fanatiek wielrenner die wedstrijden reed en had een drukke baan bij Stork. De pony's gaven hem veel plezier. De saamhorigheid komt tijdens dit interview meerdere keren ter sprake. "Welsh fokkers worden vrienden en die zoeken elkaar op, ook buiten de keuringen. Die bijzondere sfeer die dat met zich mee brengt zie je niet bij de paarden en ik denk op deze wijze bij geen enkel ander stamboek. We krijgen zelf ook nog altijd bezoek van mensen waar we ooit een pony aan hebben verkocht." Vloet startte zijn ponyfokkerij met de stalnaam De Klumpert's maar is later verder gegaan onder de naam Nia Domo, na een verhuizing, er kwam een nieuwe uitdaging. Er staan ook weer rijpaarden op stal. "We hebben een goed jaar achter de rug met onze pony's," vertelt hij tevreden, "maar we hebben nu ook veel betere pony's dan jaren terug. Ik ben vroeger misschien te lang doorgegaan met pony's die maat mistten, of beweging. Maar ja, de kunst van het loslaten, daar was ik slecht in. Uiteindelijk heb ik mijn eerste pony en haar nafok toch weggedaan. Ik ben verder gegaan met de lijn van mijn vader, met Hogewald's Libby en haar nafok."

Kwaliteit voor iedere fokker
In 50 jaar NWPCS fokkerij is mede dankzij het selectie systeem een hoge kwaliteit bereikt. In ons land geboren dieren kunnen zich meten met die in andere landen, waaronder het moederland. Denkend aan zijn eigen fokkerij, waarin hij niet goed selecteerde in de beginjaren, zegt Vloet: "De kwantiteit van goede pony's is nu zo groot dat ieder die dat wil over een kwaliteitsvolle en ook betaalbare pony kan beschikken. En hij kan daaraan meer plezier beleven! Binnen ons stamboek mogen we ook blij zijn met de vrijheid die het basisboek aan fokkers biedt. Je ziet fokkers hun eigen wegen bewandelen en met de veulens van door hen zelf gekozen hengsten weer met enthousiasme komen deelnemen in het NWPCS selectiesysteem. Welke vereniging krijgt dat voor elkaar? Paardenfokkers zijn eigenwijs, welk ras je ook fokt, maar door de saamhorigheid van de Welshliefhebbers behoudt een ieder zijn enthousiasme. Op keuringen zit ik niet alleen bij de kampioensring, maar loop ik ook graag eens tussen de trailers door. Daar zie je het enthousiasme van de deelnemers.

Maar moeilijkheden en teleurstellingen hebben we ook gehad. We hoopten meer leden te krijgen via de sportdag bijvoorbeeld en de Welsh Cup. Fantastische evenementen die mensen ook veel plezier geven. Maar sport is nu eenmaal populairder dan het stamboekgebeuren. En dan het vraagstuk of we bij het KWPN moesten blijven met ons stamboekkantoor of zelfstandig worden. We hebben gekozen om bij het KWPN te blijven en dat is goed geweest. Er komt nogal wat op kleine stamboeken af door verandering in wetgeving, zoals nu ook het welzijn. We mogen ook blij zijn met de beide dames die al weer heel wat jaren werkzaam zijn op het stamboekkantoor. Wat hebben we ook getrokken aan de secties C en D, om fokkers weer met enthousiasme binnen het stamboek actief te zien. Die secties zijn echt bevoordeeld boven de anderen! Het heeft nog niet opgeleverd wat we graag wilden."

Leden zijn in de loop van 50 jaar veel mondiger geworden. "Maar ze mochten nog mondiger zijn," zegt Vloet. "Gelukkig is de organisatie van het stamboek platter geworden. Door de komst van de ledenraad, bepalen leden meer wat er binnen het stamboek gebeurt. Het bestuur is niet autoritair. Je moet als bestuurder nooit te vasthoudend zijn, het kan ook anders. In afdeling Zuid waren we 25 jaar geleden ook knap eigenwijs. Afdeling West doet na een moeilijkere tijd gelukkig weer enthousiast mee. Het is moeilijk om nieuwe bestuursleden en juryleden te krijgen. Mensen hebben zoveel dingen te doen, vacatures staan één of twee jaar open. Daarbij willen mensen ook gevraagd worden en melden zich niet graag spontaan aan. Er moet meer en duidelijker gecommuniceerd worden binnen het NWPCS. Meer door de leden naar het bestuur en de ledenraad. En duidelijker moet worden gesteld wat wordt verwacht van commissies."

Welsh Event
De Welsh familie is hecht en groot. Fokkersbezoek gaat de landsgrenzen over. Vloet geniet van jonge fokkers. "Prachtig is het om jonge fokkers na een bezoek aan de Royal Welsh Show of aan fokkers in Wales weer meer en enthousiaster te zien werken aan de kwaliteit van hun eigen pony's." Het driedaagse Welsh Event zal een hoogtepunt worden van het jubileumjaar. De grootste Welshpony show die ooit ‘op het vaste land' gehouden is. Voorzitter Vloet heeft zijn leden opgeroepen hun pony's goed voor te bereiden en de creme de la creme onder hun pony's mee te nemen naar de nationale en internationale show en de sportdag. "Samen genieten, kijken en vergelijken, alle Welsh-liefhebbers in binnen- en buitenland erbij betrekken en de in Nederland gerealiseerde kwaliteit daar tentoonstellen! Het wordt vast een geweldig evenement."

(Met dank aan De Paardenkrant/Janneke de Rade)

FOTO:

NWPCS-voorzitter Toon Vloet (rechts) benadrukt dat het huidige kwaliteitsniveau van en de hobby met Welshpony's te danken is aan vele fokkers, enthousiaste bestuurders en de eerste importeurs. De foto is gemaakt tijdens de huldiging van importeur van het eerste uur, Harry Peters, in Sevenum vorig jaar.
(Foto: www.jannekederade.nl)  

In deze non-stop show kwamen alle aspecten (sekties en disciplines) van de Welsh-fokkerij aan de orde aan de hand van een wereldreis waarbij verschillende landen werden aangedaan. Het betrof een reis rond de wereld op zoek naar de beste Welsh-pony.

Als rode draad door het programma liepen Opa Wim en kleindochter Elly Lsch

De verschillende showblokken, die allemaal een bepaald land of bepaalde landen als thema hadden, werden door opa Wim en kleindochter Elly Lsch (W. & E. Lsch = Welsh) bezocht. Zij gingen daadwerkelijk op reis. Dit betrof een glansrol van Henk Angenent en zijn kleindochter Anne.

Wim en Elly gingen als het ware daadwerkelijk op zoek naar de beste Welsh-pony ter wereld.

Ieder showblok stond helemaal in het teken  van het betreffende land/de betreffende landen door kleding, aankleding, muziek en beelden op het grote videoscherm van de firma Koopmans.

Via de huldiging van de Fokker van het Jaar, Joop en Diana Epema uit Oldeberkoop, kwamen Wim en Elly aan het einde van de reis tot de conclusie dat na 50 jaar de beste Welsh-pony ter wereld in Nederland is gefokt en dat we van die beste pony in al zijn verscheidenheid de hele avond genoten hadden.

De Jubileum Commissie is heel veel dank verschuldigd aan alle medewerkers die deze Gala Night mogelijk hebben gemaakt. Want het zit hem vaak in de voorbereidingen en ook nu zijn kosten noch moeite gespaard om het er allemaal perfect uit te laten zien.

(Nieuws www.welsh50.nl)

Op de foto zien we de kinderen Fokker in een fraaie kür waarmee de avond wordt geopend. (Foto: www.jw-fotografie.nl)

Klik hier voor alle foto's van de Welsh 50 Gala Night 'Around the World'

http://www.jw-fotografie.nl/webwinkel/index.php?album=./001_13-02-2009_-_Centrale_Hengstenkeuring_NWPCS_2009/003_Welsh_Gala_Night;_Around_The_World

Hieronder treft u de lotnummers aan waarop een prijs is gevallen tijdens de Welsh 50 verloting.

Heeft u prijs stuur dan een e-mail naar info@welsh50.nl.

1                       Dinerbon voor een compleet verzorgde avond voor 2 personen, aangeboden door Partycentrum Coelenhage, Wezep

247                  12- daagse rondreis door Europa. aangeboden door Bolderman Reizen

754                  Gratis dekking door een van de hengsten van Stal Wildzang   aangeboden door de Fam. H. & D.A. Valk, Radewijk

1570                 Overnachting voor 2 personen, inclusief ontbijt in een van de Eden hotels in Nederland, aangeboden door de Eden Hotels Group

1822                 Gratis dekking door een van de hengsten van Stal Coelenhage, aangeboden door Dhr. R.H.J. Vrolijken

1917              Gratis deking door een van de hengsten van Stal Cuppers, aangeboden door Dhr. M.J.A. Jansen, Keyenborg

1924                 Dinerbon voor een compleet verzorgde avond voor 2 personen, aangeboden door Partycentrum Coelenhage, Wezep

2381                 Overnachting voor 2 personen, inclusief ontbijt in een van de Eden hotels in Nederland, aangeboden door de Eden Hotels Group

2345                 Gratis dekking door een van de hengsten van Stal High Flown, aangeboden door M. Spruyt en K. Vrijhof, Rhoon

(onder voorbehoud)

(Nieuws www.welsh50.nl)

Tijdens alle activiteiten in het Jubileumjaar wordt aandacht gevraagd voor War Child,

Via een verloting (zie eerder nieuwsbericht) maar ook via een veiling wordt geld opgehaald voor War Child.

De verloting zal worden gehouden op zaterdag en de veiling is opgenomen in het programma van de Welsh 50 Gala Night.

• Bruine Labrador pup, inclusief bench en een half jaar lang ProPlan Puppyvoeding;
• Pavo Big Box, 500 kg paardenvoer (aangeboden door Pavo);
• Welness arrangement voor 2 personen;
• 2 x 250 kg Subli Merriebrok (aangeboden door Subli Paardenvoeders);
• VIP-arrangement voor de voetbalwedstrijd Groningen - PSV voor 2 personen (gehaald en gebracht door luxe limo, inclusief diner voor 2 personen) (aangeboden door Euroborg Horeca/FC Groningen en Peter Epe Limousineverhuur);
• Unieke WELSH 50-HINDERNIS (foto). Speciaal voor het jubileum is een hindernis ontworpen die we tijdens alle evenementen zullen gaan gebruiken. Deze unieke hindernis wordt aan het einde van het jaar feestelijk overgedragen (aangeboden door AS Jumping Design)

U was natuurlijk al van plan om naar de Welsh 50 Gala Night te komen maar nu heeft u nog een extra reden. We hopen dat er flink geboden gaat worden en dat we een mooie donatie richting War Child kunnen gaan doen.

(Nieuws www.welsh50.nl) )

Origineel, gevarieerd, razend snel, uitermate vaardig, krachtig en romantisch zijn allemaal sleutelwoorden die van toepassing zijn op dit unieke programma. Een programma dat misschien wel de omschrijving verdiend als zijnde een hippisch theater.

Een kür op muziek, Ascot races, vaardigheid mennen, gekostumeerd springen, carrousel onder het zadel, carrousel in tuig, pony's aan de hand en aan de lange lijnen, tuigrubriek etcetera. Ook de huldiging van de Fokker van het Jaar en een veiling ten behoeve van War Child heeft een meer dan passende plek in het programma gekregen.

In alle showblokken ziet u fraaie kostuums, toepasselijke muziek en beelden op het grote scherm.

Na afloop van, en natuurlijk ook tijdens, het dagprogramma kunt u heerlijk rondstruinen het gezellige strodorp dat nog uitgebreider zal zijn dan vorig jaar, waardoor het zo maar, voordat u er erg in heeft, weer tijd zal zijn om op de tribune plaats te nemen. Een overnachting in de omgeving van Ermelo zal er voor zorgen dat u ook zaterdagmorgen weer heerlijk uitgerust aanwezig kunt zijn.

De Welsh 50 Gala Night ‘Around the World'begint om 19.00 uur en de toegang is GRATIS!!!!!!!!!!!!!!

Maak van de Centrale Hengstenkeuring een gezellig weekendje uit!

KNHS-centrum
De Beek 125
Ermelo

(Nieuws www.welsh50.nl)

In één van onze jubileumnummers maken wij een Top-vijf van de Welshjes die een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan de Welsh-fokkerij. Dat mogen zowel hengsten, als merries zijn en het maakt niet uit uit welke sectie ze komen en of ze nog leven of niet. De vraag is of u als Welshfokker uw eigen Top-vijf wilt sturen naar danielle.carriere@reedbusiness.nl vóór 16 februari a.s. Eén inzending per persoon mogelijk en maximaal twee inzendingen per emailadres.

Ik ontvang graag de naam van de hengst/merrie, het geboortejaar, de vader, de sectie en natuurlijk uw eigen naam en eventueel telefoonnummer.

Bij voorbaat dank.

Vriendelijke groeten,

Daniëlle Carrière
De Paardenkrant

Uit de pioniersfase zijn natuurlijk wonderlijke, leuke en misschien bizarre anekdotes te vertellen. Die kans omdat nog eens in geuren en kleuren te verhalen, moeten we ons niet voorbij laten gaan.

Eén van de mensen uit de beginperiode is de heer Harrie Peters. Leest u over de eerste ponies uit Wales die voet aan de wal zetten in Nederland en wat deze pioniers dreef een stamboek op te zetten maar ook te genieten van het fraaie ras.

Klik op de volgende link voor het artikel ‘Harry Peters over het begin' (http://www.welsh50.nl/pdf_doc/harrie_peters.pdf) uit het Welsh Magazine nummer 12 van 2008).
Dit artikel is ook geplaatst onder de knop HISTORIE.

(Nieuws: www.welsh50.nl)

De belangstellenden waren in grote getale naar Wezep gekomen, met meer dan 150 mensen zat de zaal dan ook boordevol.

Deze receptie stond in het teken van het 50-jarig Jubileum. Na het openingswoord van de voorzitter, de heer Toon Vloet, werd er geproost op een succesvol Jubileumjaar.

Daarna werden historische beelden getoond van het 25-jarig Jubileum in Ermelo.

Na de lunch was het tijd voor de Jubileum Quiz. Onder leiding van Eric Koele en Henk Beudel streden de vier afdelingen met hun achterban om de hoogste eer. Gezien de strijd die er geleverd werd leek het wel of het om een hoofdprijs van 1 miljoen Euro ging!

Uiteindelijk werd Afdeling Oost de grote winnaar. Zij wonnen voor het goede doel War Child een mooi bedrag van € 250,-.

(Nieuws www.welsh50.nl)

Een indrukwekkende wereldreis op zoek naar de beste Welsh-pony ter wereld!

• GRATIS entree
• NON STOP show
• AFWISSELEND: alle sekties & alle disciplines
• SHOW, SPANNING, SPEKTAKEL & EMOTIE

Een show waarin de veelzijdigheid van de Welsh-pony centraal staat.

• Dressuur
• ‘Ascot' races
• Springwedstrijd
• Mennen
• Tuigpony's
• Pony's aan de hand, aan de lange lijnen
• Huldiging Fokker van het Jaar

 ...... en allemaal net even anders!!!!!!

Deze unieke show mag U niet missen! U komt toch ook?

(Nieuws www.welsh50.nl)

Programma  Nieuwjaarsreceptie Nederlands Welsh Pony en Cob Stamboek in Partycentrum Coelenhage in Wezep (www.coelenhage.nl).

10.30u Inloop

11.00u Ontvangst door Hoofdbestuur

11.15u-12.00u Film 25 jarig jubileum

12.00u-13.00u Lunch

13.00u Jubileum Quiz

15.00u Afsluiting

(onder voorbehoud van wijzigingen)

(Nieuws www.welsh50.nl)

HOOFDPRIJS:

• De hoofdprijs is een 12-daagse rondreis door Europa (inclusief Berlijn, Dresden, Praag, Boedapest en Wenen) voor 2 personen!
  Aangeboden door Bolderman Reizen (www.bolderman.nl)

OVERIGE PRIJZEN:

• Twee overnachtingen voor 2 personen (inclusief ontbijt) in één van de Eden hotels in Nederland.
  Aangeboden door de Eden Hotel Group (www.edenhotelgroup.nl)
• Twee Samsung LCD-tv's
  Aangeboden door Expert Frits van Enk Wezep (http://www.expert.nl/?page=stores&subpage=localhomepage&shopid=184&rnd=6%2F25%2F2004+13%3A00%3A00+AM)
• Een dinerbon voor een compleet verzorgde avond voor vier personen
  Aangeboden door Partycentrum Coelenhage te Wezep (www.coelenhage.nl)
• Diverse dekkingen

De verkoop van de loten, die Euro 2,50 per stuk kosten, begint tijdens de Nieuwjaarsreceptie op zaterdag 17 januari aanstaande.

(Nieuws www.welsh50.nl)

Het Welsh Jubileumjaar 2009 begint volgend jaar met de nieuwjaarsreceptie.

Deze zal worden gehouden op zaterdag 17 januari 2009 bij Coelenhage in Wezep (Zuiderzeestraatweg 486). De aanvang is  11.00 uur (ontvangst vanaf 10.30 uur).

Op het programma staan onder andere een historische terugblik en de presentatie van het jaarprogramma door de Jubileum Commissie.
Hoogtepunt wordt ongetwijfeld de speciale Jubileum Quiz. Dit wordt een hilarische strijd tussen de verschillende afdelingen. De voorzitters en secretarissen zijn gevraagd om een achterban van 20 personen samen te stellen.

Bij deze wil het Hoofdbestuur en de Jubileum Commissie  alle leden van het NWPCS van harte uitnodigen voor deze nieuwjaarsbijeenkomst om het Jubileumjaar 2009 op een feestelijke van start te laten gaan.

(Nieuws www.welsh50.nl)

Noteer dan ook alvast in uw agenda:

17 Januari
Nieuwjaarsbijeenkomst

13 en 14 Februari
Centrale Hengstenkeuring

20, 21 en 22 Augustus
Welsh Event 2009

24 Oktober
Veiling

(alle data onder voorbehoud)

Met ingang van het volgende nummer van het Welsh Magazine houden we u ook via een speciale Jubileumpagina op de hoogte van alle activiteiten die in het kader van het Jubileumjaar 2009 zullen worden georganiseerd.

(Nieuws www.welsh50.nl)

www.welsh50.nl biedt u de mogelijkheid om voor slechts € 50,- (exclusief BTW) uw contactgegevens onder de knop 'LINKS’te laten plaatsen, eventueel inclusief logo en internetadres.

Stuur uw gegevens per e-mail naar info@welsh50.nl.  

U kunt het Jubileumjaar van het NWPCS ook ondersteunen door een banner te plaatsen op uw site met een link naar deze site, www.welsh50.nl. Per mail kunt u het logo opvragen.

Bij voorbaat dank.

(Nieuws www.welsh50.nl)

In 2009 bestaat het NWPCS 50 jaar. De Jubileum Commissie, bestaande uit de heren Eric Koele (voorzitter), Wim van Bemmel, Henk Beudel en René van der Kuil, is al druk bezig met de voorbereidingen. Zo is er bijvoorbeeld een speciale website gelanceerd, www.welsh50.nl.

Alle activiteiten staan in 2009 in het teken van het jubileum. Eén van de hoogtepunten zal ongetwijfeld het driedaagse Welsh Event 2009 zijn, een combinatie van de Centrale Keuring, Sport en International Show. Het Welsh Event 2009 wordt op 20, 21 en 22 augustus in Kootwijk georganiseerd.

De Jubileum Commissie is op zoek naar vrijwilligers die een bijdrage willen leveren aan een succesvol Jubileumjaar. We zijn met name op zoek naar mensen die een redactionele bijdrage willen leveren aan de website www.welsh50.nl, leden voor de Sponsor Commissie (t.b.v. sponsorwerving), ringmeesters (Engelssprekende t.b.v. International Show) etcetera.

Vrijwilligers kunnen zich aanmelden via info@welsh50.nl. U kunt ook contact opnemen met één van de leden van de Jubileum Commissie.

Over een jaar staan we aan de vooravond van één van de hoogtepunten van het Jubileumjaar 2009, het Welsh Event 2009.

Het Welsh Event 2009 bestaat uit:

Donderdag 20 augustus: Centrale Keuring NWPCS
Vrijdag 21 augustus: 'Welshjes in de sport'
Zaterdag 22 augustus: Internationale Welsh Keuring

(Nieuws www.welsh50.nl)

Vanavond is in een overleg tussen het NWPCS-bestuur en de Jubileum Commissie Paardensportcentrum Gert van den Hoorn te Kootwijk (www.vandenhoornkootwijk.nl) als lokatie aangewezen voor het Welsh Event 2009.

Het gaat hier om een bekende lokatie voor het NWPCS aangezien al jaren de Centrale Keuring in Kootwijk wordt georganiseerd.

Het Welsh EVent 2009 wordt gehouden van donderdag 20 t/m zaterdag 22 augustus.

(Nieuws www.welsh50.nl)

Van donderdag 20 t/m zaterdag 22augustus 2009 zal het Welsh Event 2009 worden gehouden, één van de vele hoogtepunten van het jubileumjaar 2009.

Het Welsh Event 2009 is een combinatie van Centrale Keuring, sport en de International show.

Donderdag 20 augustus: Centrale Keuring
Vrijdag 21 augustus: Sport
Zaterdag 22 augustus: International Show

Op dit moment bekijkt de Jubileum Commissie verschillende lokaties voor het Welsh Event 2009.

(Nieuws www.welsh50.nl)

Om alle activiteiten van het Jubileumjaar 2009 voor te bereiden en te organiseren heeft het bestuur van het NWPCS een speciale Jubileum Commissie ingesteld.

Deze commissie staat onder voorzitterschap van Eric Koele en bestaat verder uit Wim van Bemmel, Henk Beudel en René van der Kuil.

U kunt de commissie per e-mail bereiken via info@welsh50.nl).

(Nieuws www.welsh50.nl)   

Uit het NWPCS archief: 

'Te Emmeloord werd op 13 mei jl. in hotel “’t Voorhuys” de oprichtingsvergadering gehouden van het Nederlands Welsh Pony Stamboek.
De leiding der vergadering was in handen van de heer J.K. Wiersema te Groningen.
Voor deze oprichtingsvergadering bestond van de zijde der ponyliefhebbers grote belangstelling. 30 Personen waren aanwezig, vertegenwoordigende 46 leden en 4 donateurs.
De voorzitter deelde mede, dat de oorspronkelijk kleine vereniging de groeiende belangstelling, zich uitende in steeds toenemende vraag naar fokpony’s voor de rijsport, niet meer kan opvangen.
Op wens van de nieuwe eigenaars werd daarom tot deze oprichtingsvergadering besloten.
Een derde import van fokmerriën arrieveerde reeds, een vierde is reeds weer in voorbereiding.
De belangstelling bestaat zowel bij landbouwers als stadsbewoners, verspreid over geheel Nederland.'

Meer historische informatie over NWPCS vindt u onder de knop HISTORIE.

(Bron: Archief 1959)